Tour Di Chianti 2001

Aangezien Muriel haar rijbewijs nog net voor de vakantie had gehaald en we slechts over 1 motor beschikte (Kawasaki Vulcan 800 Classic), rook Fred zijn kans om een keer met zijn Roadking naar het appartementje in het Franse dorpje Vallandry (in het skigebied van Les Arcs) te rijden. Buiten dat het natuurlijk gezellig is om met Fred en Annemiek op vakantie te gaan, kwam dit ons ook wel erg gelegen. Nu konden wij namelijk op twee motoren over de alpen richting Italië rijden!  Op de heen en de terugreis moesten Muriel en ik maar genoegen nemen met elk een halve dag motorrijden. De andere helft van de dag reden we in een Golfje Cabriolet, dus echt een straf..... nee! Deze vakantie bestond dus eigenlijk uit drie delen:
1) de heenreis
2) de trektocht door Noord - Italië en Toscane en
3) De terugreis.

We vertrokken op zondag 15 juli en het stralende weer waar we op gehoopt hadden bleef uit. Gelukkig was het in ieder geval droog. Nadat we de eerste dag de Maas helemaal hadden gevolgd, waren we aangekomen in het geboorte dorpje van Jeanne D'Arc. Na een bezoekje aan de Kathedraal waren we toch blij dat we aan het bier konden gaan. Het hotel (naast de Kathedraal) was erg simpel, maar prima voor de bikers. De motoren konden in de garage (die een gammele schuur bleek te zijn, maarja).
Dag twee begonnen de wegen al iets meer te slingeren. Dat was maar goed ook want nu slingerden ze precies om alle donkere wolken heen. Na een bezoekje aan een speelgoedmuseum (dat overigens niet echt de moeite waard was) hebben we in het plaatsje Oyonnax geslapen. Dit enigszins vervallen plaatsje had echter een geweldig Italiaans restaurant en een Ibis Hotel. Wat wil je nog meer?
Nadat we dag drie voor de eerste keer de zon gezien hadden, begon de weg flink omhoog, weer omlaag en weer omhoog te gaan. Fred had een geweldige route uitgekozen met prachtige vergezichten. Tijdens de lunch zaten we al in de Alpen en wisten we dat de Tour de France vlak voor ons uit reed. Rond de klok van 4 kwamen we dan uiteindelijk aan in Vallandry. Het weer was nog steeds niet echt om over naar huis te schrijven, maar we hadden het wel zo goed als droog gered.
De voorspellingen voor de dag erna waren echter dermate slecht dat we hadden afgesproken de toerrit van de woensdag richting Val d'Isere af te lassen. In plaats hiervan hadden we een bezoekje aan Bourgh St Maurice met de auto op de agenda gezet.

Donderdag zijn Muriel en ik vertrokken uit Vallandry. Muriel op de Kawa en ik op de Roadking van Fred. Het weer was een stuk beter dan de dagen ervoor en we hadden er dus gigantisch veel zin in. Schitterende wegen richting Val D'Isere, waar wel een ongelukje gebeurde. Op een parkeerplaatsje waar we de zomerpistes konden bewonderen, ging Muriel door haar enkel.

Dit weerhield haar echter niet. Verbandje er omheen en hup... door... Over de Col d'Iseran richting Italiaanse grens.
Na koffie gedronken te hebben in Susa, zouden we nog even de Col de Finestre nemen om daar achter een hotelletje te zoeken. We hadden echter een klein foutje gemaakt met het uitzetten van de route. De Col de Finestre was vanaf de helft niet meer verhard en dus niet begaanbaar voor onze geliefde motoren. Terug naar Susa dan maar.
Daar aangekomen hadden we een super leuk hotelletje gevonden waar we heel gastvrij ontvangen werden. Met de enkel van Muur bleek het toch niet zo goed te gaan. Toch maar even naar de plaatselijke apotheek om een soort steunkous te kopen. In de avond hebben we nog lekker een biertje gedronken en een pizza gegeten op het terras van een leuk restaurantje.
Vrijdag zijn we vroeg vertrokken, want we wilden iets van de achterstand wegwerken die we de vorige dag al hadden opgelopen. Dus tot aan de lunch flink gas gegeven en vanaf daar de oorspronkelijke route weer opgepikt. Doordat we nog tot flink laat hadden doorgereden, waren we toch nog s'avonds bij Camogli een plaatsje aan de kust aangekomen. Vooral in de latere middag hebben we geweldig gereden. Helaas voor ons waren de goedkopere hotelletjes reeds vol en moesten we dus uitwijken naar een **** Hotel gelegen aan de Paradise Gulf. Hier hadden we een geweldige kamer en vanaf het terras keek je zo naar Genua. Na een kleine wandeling over de boulevard, want het ging nog steeds niets zo goed met Muurtjes enkel, hebben we gegeten bij een restaurantje waar de bediening even oud was als het stadje zelf. Toen nog lekker een ijsje gegeten en heerlijk naar bedje!

De derde dag hebben we een schitterende rit gehad langs de kust. Het eerste deel was welliswaar iets te veel door dorpjes, waar veel verkeerslichten staan en het een drukte van jewelste was, het tweede deel van de dag was geweldig en maakte zo alles weer goed. Vroeg in de avond waren we aangekomen in het havenplaatsje Marina di Pisa. Hier waren we nog net op tijd om nog een leuk hotelletje te vinden. Het was nl. zaterdag en sinds lange tijd weer eens mooi weer.
Nadat we nog snel een bezoekje aan de toren van Pisa hadden gebracht, hadden we een echt Italiaans restaurant aan de kust gevonden. Natuurlijk moet je daar vis eten... dat hoort zo! Ik had me de gebakken vis echter iets anders voor gesteld dan wat sardientjes die in het frituurvet gedompeld waren. Muriel vond het echter geweldig, dus het zal wel aan mij gelegen hebben.

Zondag morgen weer vertrokken voor een ritje door Toscane richting Siena. Geweldige wegen golvend door het landschap met vele zonnebloemen en schitterende weilanden. Boven op de berg kon je het ommuurde dorpje San Gimignano zien, waar we natuurlijk een koffie stop gemaakt hebben.
Toen door naar Sienna. Prachtig stadje met een van de mooiste pleinen die ik ooit gezien heb. Echt jammer dat de service in het restaurantje ver beneden de maat was en het eten er matig was. Om een uur of twee dus maar weer opgestapt om de reis voort te zetten in de richting van Parma.

In het dorpje Vinci aangekomen, vonden we het toch langzaam aan tijd om eens een slaapplaats te zoeken. Het was die dag echter verschrikkelijk warm geweest en we hadden dus wel eens zin in een lekkere plons! Zo gemakkelijk zou het echter niet gaan. Ondanks dat er overal borden stonden met hotels, konden we er geen vinden met zwembad. Totdat... ja daar, Hotel Agriturismo naar links. En maar rijden....... Dorpje uit.... dorpje uit? Dat kan niet, draaien maar.... en weer terug naar het dorpje, nog eens goed gekeken, maar geen Hotel Agriturismo gevonden. Zouden we dan blind geweest zijn? Nog een keer terug! Weer het dorpje uit en nog een stukje verder van het dorp weggereden. Totdat plotseling weer een bordje opdook: Hotel Agriturismo 3 kilometer naar rechts. Okay  dan. De weg werd smaller en smaller tussen de weilanden door. Op een gegeven moment kwam er een boerderij aan onze rechterkant, met een soort opzet zwembad. 'Zou het dat zijn?' Ja hoor, dat was het! Na eerst even gelachen te hebben, verheugden we ons enorm op het zwembad, dus snel vragen of er nog plaats was. Ja nog 1 kamer vrij, helaas niet met toilet op de kamer, maar dat mocht de pret niet drukken. Snel omkleden om lekker in het badje te plonsen. Er werd nog gevraagd of we mee wilden eten die avond. Natuurlijk wilden we dat. Nadat we een uurtje of twee in en bij het zwembad, tussen de wijngaarden, gelegen hadden moesten we s'avonds aanschuiven bij de overige gasten.
Ik heb nog  NOOIT zo lekker gegeten als bij Agriturismo Da Vinci. werkelijk fantastisch! Alles uit eigen tuin en zelf klaar gemaakt! Geweldig!

Smorgens weer vroeg uit de veren voor een al even lekker ontbijt en door in de richting van Parma. Ook dit was een schitterende rit die uiteindelijk aan kwam in Tabiano Bagni. In deze ietwat vervallen badplaats hadden we een leuk hotelletje gevonden (wederom met zwembad) en ook weer goed gegeten op het terrasje van een leuk restaurantje.
De volgende dag zou een hele saaie rit worden tussen Milaan en Turijn door om uiteindelijk weer in de Italiaanse alpen uit te komen. Het viel echter heel erg mee. De weg was welliswaar veel rechtdoor en niet echt spannend, de uitzichten waren vaak betoverend. Rond de klok van vier waren we gestrand bij een hotelletje gelegen aan een meer, waarin we weer een frisse duik konden nemen.

Een dag later reden we over de Col de Petit St Bernard om weer in Frankrijk aan te komen. Fred was natuurlijk heel blij om zijn fiets weer te zien en was zich alweer aan het verheugen op de volgende dag. We (Fred op de Roadking en Muriel en ik in de Cabrio erachteraan) zijn toen weer terug gegaan over de col de petit St Bernard richting Mont Blanc. Hier kon je met een gondel naar boven om van het uitzicht te genieten.

De volgende dag moesten we alweer vertrekken richting Maastricht. Het zou echter wel weer in drie etappes verdeeld worden, dus nog plezier genoeg voor de boeg. Muriel had echtere besloten om de terugweg in de Golf te maken, om haar enkel (waar ze nog steeds veel last van had) iets te ontzien. Eerste overnachting hadden we gemaakt in het plaatsje Dole. Verrassend leuk dorp met een geweldig Hotel. 'Chez Pierre' had een van de buurtbewoners gezegd toen we vroegen naar een leuk hotelletje. Het hotel heette echter niet Pierre, maar Hotel Modern. DAT was het dus niet... maar wel erg gezellig, schoon en vooral goedkoop.
De route van de volgende dag was uitermate goed gekozen. Goede wegen, mooie natuur en schilderachtige dorpjes. Die avond hadden we een iets sjieker hotel gevonden, prachtig gelegen aan de rand van een bos. We hebben daar weer heerlijk gegeten. Het was dan wel iets duurder, maar dat hadden we de dag ervoor bespaard.

Zo waren we alweer aangekomen aan de laatste vakantie dag. Nog 300km en we waren weer thuis. Het was een geweldige vakantie geweest, waarin we wonderbaarlijk maar enkele spatjes regen gezien hadden.
Zeker zullen we Italië nog een keer met de motor gaan bezoeken! Misschien volgend jaar al tijdens onze huwelijksreis. Dan willen we echter wel drie weken gaan, zodat wenog iets zuidelijker kunnen uitkomen. ook zullen dan de tenten achterop gepakt worden en zullen we zeker nog eens proberen van het Agriturismo te genieten, want dat was enorm bevallen. Als je hier meer over wilt weten, ga dan naar:

www.agriturist.it