Viaggio Di Nozze 2002

Zaterdag 29 juni 2002 zijn wij in het huwelijksbootje gestapt. Voor onze huwelijksreis verkozen we onze vertrouwde tweewielers Bertha en Sjeng boven een bootje. Vooraf veel werk gehad aan het uitstippelen van een leuke route en achteraf kunnen we zeggen dat de route niet leuk was, maar fantastisch! Ons verhaal willen wij jullie daarom niet onthouden.

Dinsdag 2 juli 2002
Rond 11:00 uur uit Maastricht vertrokken. Iets later dan gepland, maar het was weer even puzzelen om alle bagage netjes op de motor te pakken. Eerst een stukje snelweg door België richting Duitsland. Toen we de snelweg achter ons lieten hebben we een flinke bui op onze kop gehad. Maar na een warme kop soep in Bittburg waren we dat alweer vergeten. De route, die ons gedeeltelijk langs de Moezel voerde, was al geweldig en na een mooie eerste dag kwamen we na 333 km terecht in Meisenheim. Hier vonden we een ietwat afthans pensionnetje met een wel heel groot bed voor een pas getrouwd koppel. Maar de motoren mochten in de garage van de buurman. Na een klein wandelingetje lekker schnitzel gegeten, een paar biertjes gedronken en vol verwachting over de rest van de reis voldaan naar bed.

Woensdag 3 juli 2002
's Morgens mochten wij ons ontbijt nuttigen in de woonkamer van het echtpaar dat het pensionnetje runde. Omdat deze mensen wel heel erg nieuwsgierig waren over de motoren, de route enz. weer iets later dan gepland vertrokken (10:45 uur). Maar dat is vakantie! In Ellwangen op een terrasje geluncht en ons ontdaan van de fleece-truien, want de temperatuur steeg merkbaar.
Met het uitzetten van de route vonden we dat de Romantische Strasse wel erg toepasselijk voor onze huwelijksreis. Helaas viel dit vies tegen. Ik had me namelijk al afgevraagd hoe een weg romantisch kon zijn, maar ik had wel het idee dat het leuk rijden moest zijn. Niet dus, maar goed; we hebben weer een leuk verhaal! Ook werd de lucht wel heel erg donker en toen het met bakken uit de hemel kwam, zijn we snel gestopt bij het eerste hotelletje dat we tegenkwamen in Hohenfurch. We hadden tenslotte ook al 427 km op de klok, dus een douche, iets te eten en een pot bier hadden we wel verdiend. Ook hier mochten onze vriendjes trouwens droog in de garage overnachten.

Donderdag 4 juli 2002
Nadat het de hele nacht en ochtend stevig had doorgeregend, zijn we om 9:15 uur droog vertrokken. En dat was maar goed ook, want de eerste echte Alpenrit stond op het programma. Eerst de Deutsche Alpenstrasse gevolgd (wat een echte aanrader is!) en daarna over de Gerlospass door - je raad het al - Gerlos. In het hotel waar Johan al eens een wintersportvakantie had gevierd een hapje gegeten en weer verder. Zelf hebben we geen regen gezien, maar het leek er veel op dat we net achter de buien aanreden, want alle wegen waren kletsnat.
Verder over de - overigens qua tol zeer prijzige - Grossglockner-Hochalpenstrassen. Door het bewolkte weer was het uitzicht op de top natuurlijk niet geweldig, maar het was zeker een hele belevenis. Vooral omdat er op de top verse hoopjes sneeuw lagen! Na 363 km kwamen we in het leuke plaatsje Oberdrauburg tegen de grens met Italië. Weer een fijn hotel met garage gevonden en lekker op een terrasje gegeten. Ook nog een flinke wandeling gemaakt naar de plaatselijk ruïne op de berg, waar we een mooi uitzicht hadden.

Vrijdag 5 juli 2002
Vanuit Oberdrauburg om 9:25 uur de laatste col opgereden. Op de top de grens met Italië gepasseerd en dat was ook meteen te merken. De wegen werden smaller en smaller en tournante achter tournante om de berg af te komen; zelfs in tunnels!
Met de Alpentoppen nog te zien in onze spiegels begon de temperatuur snel te stijgen en het "zomervakantiegevoel" groeide met de km. Na 239 km. kwamen we net voor 15:00 uur vlak bij Venezië aan bij een camping. Omdat het nog siësta was, stond er een ware file voor de ingang, maar daar heb je als motorrijder natuurlijk geen last van. Nadat we ons hadden ingeschreven ging de poort open en kregen we een mooi plekje toegewezen. Na een uurtje helemaal gesetteld en de camping gaan verkennen. Het had meer weg van een dorp - winkelstraat, zwembad, restaurantjes, fontein enz. - dan van een camping. Daarna lekker in de zee geplonsd, biertjes op het strand gedronken en na een verfrissende douche lekker gegeten én gedronken in één van de restaurantjes op de camping en onze tent ingerold.

Zaterdag 6 juli 2002
Met de bus en boot naar Venezië gegaan. Een leuke stad, maar wel een beetje heel veel toeristen. Natuurlijk heel romantisch - en heel duur - een gondeltochtje gemaakt, want je bent maar een keer op huwelijksreis! Na een aantal bezienswaardigheden weer met de boot en de bus terug naar de camping en bij de tent gegeten. En toen begon het enorm te regenen en onweren en hebben we wat in de tent gehangen.

Zondag 7 juli 2002
Nadat alles weer op de motor zat om 10:15 weggereden naar Ancona. De pondjes langs de lagune van Venezië was geen optie, omdat deze alleen om 7:00 en 17:00 uur (of zoiets) gingen. Dus om Venezië heen moeten rijden. Veel snelweg gereden om de ergste kustdrukte te vermijden. Maar dat was - vooral de laatste 100 km voor Ancona - ook fantastisch. Vlakbij Ancona na 419 km. een waar paradijsje ontdekt: Porto Novo. Een "echte Italiaanse" camping bijna op het strand en op het strand zelf een aantal geweldige restaurantjes waar de vis rechtstreeks uit zee op je bord belandt! Als je niet van vis houdt, ben je hier aan het verkeerde adres, want iets anders staat niet op de kaart.

Maandag 8 juli 2002
Rustig opgestaan en lekker naar het strand. Een klein nadeel van dit paradijs is het kiezelstrand. Voor niet te veel geld kun je echter een bedje met parasol huren en er was een paadje in de zee vrijgemaakt voor de blote voeten.
Na een heerlijk dagje zon, zee, strand lekker bij de tent gegeten en als huwelijkskadootje watermeloen als toetje gekregen van de enige andere buitenlanders op de camping. Je raadt het al: Nederlanders!

Dinsdag 9 juli 2002
Omdat een van de spiegels van Bertha was los getrild en kapot gevallen 's morgens op weg gegaan naar de dichtstbijzijnde dealer. Een geweldige rit en gelukkig hadden ze ook nog aardige spiegels op voorraad. Daarna richting de Grotte di Frasassi gereden. Deze grotten zijn pas in de jaren '70 ontdekt, maar zijn adembenemend mooi. In de grootste ruimte past de Dom van Milaan in zijn totaal in! Teruggereden naar de camping en na een heerlijke douche en een campingpraatje in het Italiaans (?!?!) met een oude Milanees - helemaal met de motor uit Nederland enz. -  weer heerlijk gegeten op het strand.

Woensdag 10 juli 2002
's Morgens eerst weer een beetje van het strand genoten en 's middags met de bus naar Ancona gegaan. Een grote havenstad, maar niet echt indrukwekkend of gezellig. Na wat geslenter en een ijsje weer met de bus terug en bij de tent gekookt.

Donderdag 11 juli 2002
Op weg naar ons zuidelijkste punt deze vakantie: Rome! Op de route stond de SS 209 en deze moet echt even vermeld worden. Vooral voor motorrijders een echte aanrader, lekker slingeren door de dalen van het Syblini-gebergte. Het was wel erg warm (dik 39 graden) en tijdens de lunchstop in Narni kon Muriel het daarom niet laten wat verkoeling in de fontein te zoeken. Dat helpt …… even.
In de voorsteden van Rome, na 296 km op zoek naar een camping. Vlak voor de laatste keer linksaf stonden Sjeng en Muriel echter opeens helemaal stil op een drukke weg. Sjeng deed helemaal niets meer! Gelukkig ging het merendeel van de laatste km. bergaf. Bij de camping het hele gedoe meegemaakt van het bellen van de Italiaanse ANWB enz. om Sjeng naar een dealer te brengen. Hoewel ons "gezinnetje" die avond niet compleet was, toch nog genoten van de avond op het terras van de camping en in de heuse disco!

Vrijdag 12 juli 2002
Het kostte nog veel moeite om ervoor te zorgen dat Sjeng kon worden nagekeken. Het leek ons slim daar bij te zijn (anders doen die Italianen daar drie dagen over) en dus hebben we samen op Bertha - met een provisorisch zitje van een slaapzak, want ze heeft geen duoseat - het grootste gedeelte van de ring van Rome gereden, want de dealer lag natuurlijk aan de hele andere kant van de stad. Na wat zoeken werd het euvel toch gevonden en verholpen (een los getrild punt in het contactslot). In de spits weer met het hele "gezin" de andere kant van de ring gereden en 's avonds met een biertje gevierd dat Sjeng weer beter was.

Zaterdag 13 juli 2002
Om 8:00 uur met de shuttle-bus naar Rome gegaan. Natuurlijk het indrukwekkende Collosseum bezocht, over het Forum Romanum gewandeld naar het Vaticaan en dus de Sint Pieter. Eigenlijk heeft dit meer weg van een attractiepark dan van een kerk, maar goed, je moet er geweest zijn. Omdat de voetjes een beetje moe werden, heeft Johan flink gepingeld om alweer zeer romantisch - en lekker verfrissend met een briesje - een ritje te maken met paard en wagen naar de Spaanse trappen. Na een muntje over onze linker schouder in de Trevi fontein te hebben gegooid - we zullen dus ooit in Rome terugkomen - en het onvermijdelijke bezoek aan het Hard Rock Café voor het scoren van een t-shirt, was het alweer tijd voor de shuttle-bus terug naar de camping. Daar nog snel een verdiende duik in het zwembad genomen en 's avonds uiteraard weer een biertje op het terras en in de disco gedaan. Deze keer echter niet te laat, want we wilden voor de warmte van de dag erna de spullen alweer op de motor hebben.

Zondag 14 juli 2002
Met onze "koninginnerit" in de routerollers vol goede moed op weg richting het Noorden. Helaas, we waren de camping nog niet af en het begon flink te regenen. Het bleef erg nat en dus moest er nog beter op de weg worden gelet en kon er dus minder van de route worden genoten. Tijdens een flinke opklaring in Montepulciano toch nog op een terrasje geluncht, want koud was het gelukkig niet. Het weer werd echter steeds slechter en na 286 km. Hielden we het voor gezien. Vlak boven Siena vonden we in Quercegrossa een agriturismo (een soort logeren bij de boer, maar heel netjes) in het Chianti-gebied. Een mooi huis met kamers op een afgelegen heuvel, omringd door wijngaarden en af en toe een kudde schapen. De motoren mochten wel onder het afdak van de eigenaar en hij heeft ons uitgelegd dat er in het dorp een tentje was waar je goed kon eten en een paar boodschappen kon doen. En hij had gelijk! Met een wijntje dat we daar hadden gescoord op de kamer nog een route voor de dag erna uitgezet.

Maandag 15 juli 2002
Helaas kwam de regen nog steeds met bakken uit de lucht. Met behulp van de campingspullen hebben we toen een lekker ontbijtje in elkaar geflanst en rustig aan gedaan. Rond het middaguur begon het gelukkig goed op te klaren en zijn we toch nog een mooie rit van 117 km. in de buurt gaan maken: Poggi Bonsi, San Giminiano, Monteriggione en natuurlijk even door het prachtige Siena gewandeld.

Dinsdag 16 juli 2002
Met het oppakken van de motoren was het droog, maar we waren de landweg nog niet af en het begon weer te regenen. In Florance gestopt om deze stad eens een beetje te bekijken. 's Middags werd het droog en zijn we verder Noordelijk gereden. Na een korte rit van 144 km. zijn we in het dorpje Loiano in de bergen gestopt. Daar een paar biertjes op het terras gedronken, want het enige restaurant in het dorp ging pas om 20:00 uur open. Maar we waren al blij dat er een restaurant was! We hebben hier trouwens onverwacht heerlijk gegeten.

Woensdag 17 juli 2002
Om 10:00 uur uit Loiano vertrokken voor een mooie, droge rit door de bergen naar Verona. Hier de motoren in de parkeergarage achtergelaten om ook dit stadje eens te bekijken. Omdat er die avond geen voorstelling in de Arena was hebben we die 's middags bezocht en besloten we - na nog wat geslenter - om maar door te rijden tot het Gardameer. Uiteindelijk na 309 km. in Lazise aangekomen en een hotelletje gevonden. Dit stelde werkelijk helemaal niets voor en was wel erg prijzig. 's Avonds in de regen het dorpje ingelopen en een hapje gegeten.

Donderdag 18 juli 2002
Bij het ontbijt de route iets aangepast, omdat de weersvoorspelling voor de Alpen niet geweldig was. Een col van 2700 m. leek ons daarom geen goed idee. Het eerste stuk hebben we daarom snelweg gereden richting de Brennerpass. Dit was helemaal geen straf en het weer was prima. Via de geplande route over de Reschenpass naar Oostenrijk gereden. Na 344 km. in St. Anton uitgekomen, waar we een leuk hotelletje met grote garage hebben gevonden. Na een hapje te hebben gegeten ook nog het Oostenrijkse nachtleven gaan verkennen in de plaatselijk disco StAnton (erg originele naam trouwens!).

Vrijdag 19 juli 2002
Om 9:20 uur reden we weg uit St. Anton met schitterend weer. Via de Albergpass en nog wat andere bergen de Alpen overgestoken. In Friedrichshaven aan de Bodensee in een "biergarten" geluncht en weer verder via de Schwarzwalder Hochstrasse. Dit is echt een heerlijke race-baan met een mooie omgeving. Even lekker gas geven!
Na 314 km. hebben we in Hagenau net in Frankrijk een hotelkamer gevonden. In het dorp was van alles te doen. Een fanfare op een plein en een wielerronde door het dorp. Een gezellige boel dus. Op een terrasje lekker gegeten en zitten genieten van onze laatste avond van de vakantie.

Zaterdag 20 juli 2002
De laatste rit van deze vakantie - 417 km. - voerde ons door de Vogezen, weer langs de Moezel en een stukje snelweg weer terug naar Maastricht.

Het was echt een SUPER Honneymoon!