Startpagina 
Holiday on a Harley Fjordentour 2005 verslag Fjordentour
Holiday on a Harley Fjordentour 2005 verslag Fjordentour
Fjordentour 2005
dinsdag, 25 mei 2010 20:36 | Geschreven door Johan Dassen | 
| 
| 
| |
Holiday On A Harley
De Fjordentour
Al lang stond Scandinavië, en vooral Noorwegen, op ons verlanglijstje om met
de motor naartoe te gaan. We hoorden ook veel goede verhalen van andere
motorrijders. Dus in 2005 zou onze vakantie richting het Noorden gaan, maar
we besloten niet de Noordkaap proberen te bereiken, maar rustiger aan door
het Zuiden te rijden. Al vroeg de route uitgezet en we konden niet wachten tot
het juli was.
Vrijdag 8 juli 485 km.
Na de hittegolf in juni was het in Nederland al niet meer zo'n lekker weer, maar
we vertrokken (8:40 uur) droog. Dat duurde niet lang; na 50 km. gingen de
regenpakjes al aan en zijn die dag ook niet meer uitgegaan. Het kwam af en toe
met bakken uit de lucht. Gelukkig ging onze route alleen in Nederland over de
snelweg, want met al dat water zag je niks. Bij Oldenzaal gingen we van de
snelweg af en na een koffiepauze reden we Duitsland in via de straat die heel
toepasselijk de Scandinavië route heette. In Duitsland doorgaande, maar
aardige wegen gereden en onderweg in een Imbiss currywurst gegeten. Het
bleef regenen en in Celle (ons "doel" van die dag) naar een slaapplaats
gezocht. Dat was niet zo gemakkelijk en dus een stuk doorgereden tot Uelzen.
Daar vonden we een hotelletje en de motors mochten wel in het
voetgangersstraatje. Buiten regende het nog steeds, dus maar in de typisch
Duitse stube zitten genieten van lekker bier en goede schnitzels en vroeg naar
bed.
Zaterdag 9 juli 444 km.
Ontbeten en in de stromende regen de spullen weer op de motor gepakt en om
9:30 uur erg NAT weggereden. Rond 10:30 uur begon het wel wat op te klaren
en nog voordat we het laatste stukje snelweg in Duitsland opdoken, was het
hoog zomer! Strak blauwe lucht en zo'n 30 graden. Op de eerste parkeerplaats
gestopt om ons van de regenpakjes te ontdoen, want dat begon er bijna debiel
uit te zien met dat weer. Het schoot lekker op en nog voor 15.00 uur reden we
Denemarken binnen. Dat maakte meteen haar naam waar: zeer plat en de
wegen kaarsrecht! Weer wat verder dan gepland doorgereden en vlak voor
Hvide Sande (in het duinengebied tussen de Noordzee en het achterliggende
meer/moeras aan de West-kust) een hutje op een camping gevonden. Het hutje
was ienniemiennie, maar mét koelkast. Snel dus wat luchtigers dan de leren
pakken aan en na de boodschapjes in het zonnetje aan het
bier.........mmmmmmmmmmm, hier konden we aan wennen. Buiten zitten grillen
en met wat biertjes op zak naar het strand gelopen om de zon in de zee te zien
zakken. Romantisch.........met een strand vol mensen met hetzelfde idee!
Zondag 10 juli 322 km.
Bij het hutje ontbeten en om 9:45 opgestapt met aardig weer, maar door de vele
sluierbewolking kwam het zonnetje er niet echt lekker doorheen. Het stuk 181
door de duinen was aardig, maar al weer behoorlijk rechtdoor. De 55, die we dik
180 km. moesten volgen was nog erger: de rotondes waren de enige
afwisseling in de platte en rechte wegen. Vlak voor Aabybro bij een van de zeer
weinige restaurantjes die we tegenkwamen gegeten. De Bigburger voor Muriel
en de Jumboburger voor Johan deden hun naam zeker eer aan: groot & groter
en erg lekker! Het laatste stukje voor Frederikshavn aan de Oostkust wed
steeds heuvelachtiger, maar de weg bleef hier recht doorheen snijden. Zonde!
Om 15:15 uur bereikten we de haven en zagen natuurlijk net de boot naar
Göteborg wegvaren. We moesten dus wachten op de volgende boot van 20:00
uur. In Frederikshavn was niet zo veel te doen, maar de tijd ging op een aardig
terrasje toch nog redelijk snel. Eerst een hotel in Göteborg mét parking
geregeld (we zouden pas om 23:15 uur aankomen en het leek ons lekker dan
niet te hoeven zoeken naar een slaapplaats) en daarna wat gegeten. Op de
boot kennis gemaakt met een Noorse motorrijder die net een tour door de Alpen
en Spanje achter de rug had. Door het goede weer verliep de overtocht rustig
en kon zelfs Muriel er wel aan wennen. Onze nieuwe vriend zou ons met zijn
GPS wel helpen om in Göteborg het hotel te vinden. "Volg mij maar en waar ik
links ga, gaan jullie rechts!" Maar hij had blijkbaar haast of zo. Het achterlicht
van de BMW hebben we na het verlaten van de boot niet meer gezien .......
vriendelijk nadat we hem dik 2 uur hebben vermaakt! Maar goed, met hulp van
wat locals het hotel toch nog redelijk snel gevonden. Een mooi hotel met prima
parking voor Gerrit & Bertha. Snel wat anders aangetrokken en naar de
dichtstbijzijnde kroeg om nog net een biertje te kunnen drinken voor sluitingstijd.
Hier kwamen we al in aanraking met hoge(re) prijzen voor alcohol, en dan toch
veel mensen die zatter dan zat zijn.
Maandag 11 juli 340 km.
Zonder vooruitzicht van een boottocht had ook Muriel erg goed geslapen.
Lekker rustig aangedaan, omdat we in ieder geval de bootreis "voorlagen" op
de planning en dus pas om 10:30 uur vertrokken met blauwe lucht en hoge
temperaturen. De E6 richting Oslo was snel gevonden, maar na een stukje
snelweg hier alweer vanaf gegaan voor een stukje alternatieve, maar leuke
route (de 160 – aanrader!) die ons voerde langs en over (via een soort "mini
Golden Gate") een klein fjord van Zweden. Weer de route opgepikt over de 165
die slingerde door (voor ons) typisch Zweeds landschap: door vele bossen en
langs vele meren. Omdat we geen tentjes tegenkwamen onze lunch in een
supermarktje gekocht en even verder op een nette parkeerplaats opgegeten.
Waarschijnlijk waren we tussen de boodschappen en de stop Noorwegen
binnengereden, alleen hebben we daar helemaal niets van gemerkt (wat wij een
beetje vreemd vonden omdat Noorwegen geen EU is en er blijkbaar toch nog
veel prijsverschil zit tussen Zweden en Noorwegen). Maar de Noorse 22 was
echt SUPER om te rijden. Het laatste stuk van 100 km weer de E6 opgedoken.
De camping net buiten Oslo was snel te vinden. De hutten waren vol, maar met
de goede weersvoorspellingen durfden wij nog wel onze tent op te zetten. Het
restaurant en de supermarkt waren tot 23:00 uur open, dus eerst een
verfrissende duik in het meer genomen, wat net iets verderop lag in een
schitterende omgeving. Na de douche naar het restaurant en een leuk plekje op
het terras gevonden. De man van het restaurant kwam ons echter vertellen dat
de Noren hebben verzonnen dat er na 22:00 uur niets (geen eten, geen
drinken) meer mag worden geserveerd op het terras. Nu zou dat normaal
misschien niet zo'n ramp zijn, maar met dit weer kon je tenminste laat lekker
buiten zitten. Maar goed, wij dus binnen gegeten (wel erg lekker overigens).
Omdat we toch liever buiten zaten (wie weet zou het een van de laatste
avonden zijn) besloten wat biertjes in de supermarkt te halen en bij onze tent te
gaan hangen. Bij de kassa probeerden ze ons duidelijke te maken dat je na
20:00 uur geen alcohol meer mag kopen. Het leek erop dat Johan nog binnen
24 uur Noorwegen zijn spullen wilde oppakken en dit rare land verlaten. Geen
bier??!!?? Maar we mochten wel let-øl kopen, bier met slechts 2,3%. Ach, het
smaakte een beetje als Bud light of zo, maar we zaten in ieder geval buiten mét
een drankje! Dronken zijn we er niet van geworden....
Dinsdag 12 juli 0 km.
Na het ontbijt bij de tent de bus naar Oslo centrum genomen. Bij de Tourist Info
bij het Radhus eerst een kaart gehaald om te kijken of we de dealer konden
vinden. Daarna het Akerhusslot bezocht onder leiding van een gids. Daarna
toch maar even de hulp van de Tourist Info ingeroepen voor het vinden van de
dealer en het bleek dat die ver buiten het centrum lag (en we er eigenlijk de dag
ervoor praktisch langs zijn gekomen). Dus dan maar niet de dealer van Oslo
bezoeken. Lekker geluncht op een terrasje op de Karl Johans Gate, eigenlijk de
belangrijkste straat van Oslo. Bij het Koninklijk paleis was er alleen nog een tour
in het Noors, dus niet naar binnen geweest. In het park bij het paleis bedacht
dat we alle twee wel zin hadden in een lekkere duik, dus best vroeg weer
richting camping gegaan. Het was nu nog 30 graden! Een verfrissende plons en
dutje op de zonnewei deed goed. Deze keer vóór 20:00 uur boodschappen
gedaan (jawel, je leert snel hier) en bij de tent taco's gemaakt. Erg lekker
(vooral met ECHT bier).
Woensdag 13 juli 267 km.
Om 10:00 uur hadden we alles weer in- en opgepakt. Eerst nog even een
ontbijtje "uit de hand" uit de supermarkt en daarna op zoek naar de
Holmenkollen, de skischans van Oslo. We waren er nu zo dichtbij, dus even
een fotootje gemaakt! Om 10:30 daar weer weggereden om onze route op te
pikken. De E18 naar Drammen en in Drammen de E134 waren snel gevonden.
Achter Kongsberg werd de weg echt leuk en kwamen we al snel in Heddal,
waar we de oudste Stavkirke van Noorwegen hebben bezocht en een broodje
met garnalen hebben gegeten. Daarna een iets kleinere weg. Dat begon super,
maar de weg langs het water naar Dalen was erg slecht met veel stukken grind,
dus rustig aan. Om in Dalen zelf te komen moesten we nog wel even de berg
af. De Noren hebben volgens mij gekeken hoe de Italianen dat doen: het liefst
rechtdoor naar beneden en als dat niet kan het liefst zo snel mogelijk. Dus met
12% daling en wat haarspelden waren we er inderdaad snel. Het Dalen hotel
opgezocht, waar de dag ervoor telefonisch een kamer hadden besproken. We
hadden namelijk gehoord dat dit speciaal moest zijn. En dat was het! Het hotel
dateert uit 1894 en is toen gebouwd bij het eindpunt van het Telemark-kanaal.
Tussendoor is het behoorlijk vervallen geweest, maar in de oude stijl (maar met
de moderne voorzieningen) gerestaureerd voor het 100 jarig bestaan van het
kanaal. Het was net of je in een museum sliep.....de moeite waard. Nog even
een ommetje gemaakt en een biertje gedaan op de camping die we eigenlijk in
gedachten hadden. Daarna lekker luxe in het restaurant gaan eten (en dan
weet je wel wat je kwijt bent!!) en buiten nog wat gedronken en gekletst.
Donderdag 14 juli 380 km.
Na een uitgebreid ontbijt om 10:00 uur vertrokken. Het was een stuk frisser met
meer bewolking en vooral op de hoogvlaktes waar we overheen reden was het
gewoon koud. De thermopakjes zaten natuurlijk in onze tassen, maar de dikke
truien hadden we gelukkig wel strategisch in de koffer ingepakt en die hebben
we nog voor de koffie aangetrokken. De weg was mooi langs een groot meer en
later ook door bergachtige gebieden. Toen het begon te regenen, kwamen we
net langs een eettentje. De vlag hing halfstok omdat er een koffietafel was,
maar we mochten in een andere kamer wel een hamburgertje eten. De bui was
voorbij, maar daarna hebben we toch nog de regenpakken aangetrokken toen
het weer begon te druppen. Dat was een goede beslissing, want tijdens de
afdaling richting de Westkust kwam het met bakken uit de lucht. We hadden
spijt dat we de schoenkappen en regenwanten niet hadden aangedaan. In
Jorpeland, vlakbij de Prekestole, hadden we al snel een hut gevonden. Deze
was een stuk groter dan die in Denemarken en had ook een koelkast en
kookplaatje. Naar de supermarkt gelopen en daar enkele biertjes en de
ingrediënten voor een Noorse vissoep gekocht. Buiten bleef het fris en nat en
dus binnen een spelletje gedaan en we besloten als het morgen nog zo'n weer
was door te rijden in plaats van de Prekestole te beklimmen.
Vrijdag 15 juli 265 km.
We werden wakker met verschrikkelijk vies weer, dus de twijfel die er nog was
of we de Prekestolen zouden beklimmen was meteen weg. Alles opgepakt en in
vol ornaat (dus met pakjes, schoenkappen en wanten!) op pad over een leuke
route (13). Maar alles rijdt nou eenmaal een stuk minder lekker en is een stuk
minder mooi met slecht weer. In Sand hebben we de Laksestudioet bezocht. Ze
hebben daar een soort trap voor de zalmen gemaakt, omdat de
stroomversnelling te heftig is om te overbruggen. Maar blijkbaar komen er zo'n
7 zalmen langs.........per week!! Nou, daar gingen we niet op wachten. We
hebben wel een beetje kunnen schuilen want op dat moment leek iemand
boven de kraan te hebben aangezet. Wat een water. Een beetje spektakel
brachten de zalmvissers. Wat een joekels haalden ze uit het water. De route
ging verder door het Suldal en ik denk dat die route de top vijf aller tijden wel
haalt. PRACHTIG. Het weer wekte helaas niet mee, maar de regen en de vele
(en pikdonkere) tunnels waren de prachtige stukken meer dan waard. Vlak voor
Røldal een kipburger in een aardig, maar saai tentje gegeten en weer verder
richting Odda gereden. De Latefossen waren niet te missen: twee woeste
watervallen pal langs en onder de weg door. Het weer werd gelukkig ook een
beetje beter en in Kinsarvik (ons "doel") besloten we om een stuk af te snijden
door een langere overtocht per veer naar Kvandal te maken; Muriel was
ondertussen ook wel gewend aan dat varen. Hierdoor zouden we de dag erna
waarschijnlijk wat sneller in Bergen zijn en dus wat meer tijd hebben. Na 50
minuten varen kwamen we aan in het dorpje, wat niet meer bleek te zijn dan
een restaurant, kiosk en.....camping! De camping had ook nog een hut voor ons
vrij (met 2persoonsbed in plaats van stapelbed!!!). Eerst een biertje op het
terras en omdat er in de kiosk niet veel fatsoenlijk eten te scoren was in het
restaurant nog snel voor sluitingtijd wat gegeten. Na een laatste biertje in de hut
(het was weer eens gaan regenen) tegen elkaar aangekropen in het
2persoonsbed.
Zaterdag 16 juli 114 km.
Ontbeten bij de kiosk en om 9:15 uur weggereden. De thermopakjes hadden we
aan, maar op de bergen door de mist en door de bergen in de tunnels was het
toch nog behoorlijk frisjes! Dus bij de tankstop ook nog een warme kop
chocomel naar binnen gewerkt. Net voor 12:00 uur kwamen we bij de Harley
dealer in Nyborg-Bergen aan. Wat gekletst, rondgekeken, t-shirtje gekocht en
peukie gedaan. Daarna de camping opgezocht, waar ze nog wel een "kleine"
hut voor ons hadden. De standaarden verschillen blijkbaar nogal wat, want wij
vonden dit hutje meer weg hebben van een balzaal in vergelijking met de hutjes
die we al hadden gehad. Omgekleed en om 14:00 uur met de bus naar de stad.
Langs Bryggen (de houten huisjes langs de haven) gewandeld, over de
vismarkt geslenterd, met het treintje omhoog voor het uitzicht en lekker
gegeten. Na deze aangename indruk van Bergen weer naar de camping, waar
de buurman even op Bertha mocht zitten en wij nog een kopje thee dronken.
Zondag 17 juli 330 km.
Toast met aardbeien als ontbijt (want daar word je hier overal mee
doodgegooid) en (weer) met regen weggereden. Het eerste stuk was veel
tunnel, dus erg nat werden we niet. Na de Sognefjord te zijn overgestoken werd
de weg wel weer erg leuk en ook het weer werkte mee: de pakjes konden echt
uit! Bij de tankstop op een terrasje een omelet naar binnen gewerkt. Daarna wat
van de route afgeweken om het Gletsjermuseum in Fraerdal te bezoeken.
Mooie uitzichten op ijstongen en het museum was best de moeite waard. De
route weer opgepikt en om 19.00 uur een hut gevonden bij Loen aan het
groen/blauwe meer met uitzicht op een deel van de gletsjer. Eigenlijk was het
meer een huis met eigen douche en toilet én 2persoonsbed. Op het terras een
pizza en visje gegeten en wat biertjes gedaan en als allerlaatste (22.00 uur)
vertrokken....saai volkje.
Maandag 18 juli 215 km.
We hadden besloten niet een hele dag te blijven maar lekker rustig door te
rijden en te stoppen bij de bezienswaardigheden onderweg. Dus om 10:30
richting Stryn gereden en daar bij de tourist info geïnformeerd naar het
zomerskigebied waar je de gletsjer op zou kunnen. Dat was nog eens tuk rijden
om daarna de Gamle Strynvatnetveg te volgen. Dat kwam mooi uit, want die
weg stond toch al op onze route! Voordat de doorgaande weg (en die was al
leuk) de tunnel indook, gingen wij de kleine maar goed begaanbare weg over
bergen op. Echt geweldig met steeds meer sneeuw en op een gegeven
moment reed je echt tussen de muren sneeuw door (maar stoppen voor een
foto ging daar dan natuurlijk net ff niet). Bij de lift was het een behoorlijke drukte
met skiërs en snowboarders en het zag er onder het genot van warme
"sjokomelk" en een soort wafel met room en jam goed uit! Via een stoeltjes lift
en aansluitende sleeplift kon je op de gletsjer komen, maar om nou voor 1
afdaling de hele uitrusting te huren.......??? Niet, dus weer verder en hoewel de
weg echt opeens stukken minder werd (een soort harde grond met wat grind in
de vele gaten) was de rit wel geweldig. Bij Grotli weer het asfalt opgedoken en
via de zgn. Gouden Route verder. Goud was de route zeker. Vlak voor
Geiranger was het uitzicht vanaf de Flydalsjuvet over de Geirangerfjord
prachtig. En zelfs het weer was mooi! Naar beneden gereden en in Geiranger
een zalmburger gegeten en getankt. Helaas ging de touristische veerboot maar
2 keer per dag (vroeg in de middag en vroeg in de avond) en hadden we geen
zin daar op te wachten. Dus de berg tussen de Geirangerfjord en de
Trollstigveien zelf met de motoren overwonnen! Daar gaf een kleine wandeling
een goed uitzicht over de 11 haarspeldbochten die zich redelijk snel naar
beneden kronkelen. Ook om te rijden was het een hele ervaring en we waren
blij dat het goed droog was. In Nadalsnes boodschappen gedaan en een stukje
doorgereden tot een mooie, rustige camping met zeer nette hut. Op de
picknicktafel BUITEN lekker zitten grillen, uiteraard onder het genot van.....
Dinsdag 19 juli 264 km
Het weer was prima en lekker buiten ontbeten en om 10:30 echt vertrokken. De
route zou wat omrijden om een veer te omzeilen, maar omdat dat allemaal zo
snel gaat toch het veer genomen en dus wat sneller richting Molde. Daar
aangekomen eerst naar Vradal gereden waar je vanaf een berg uiticht hebt
over de rozenstad en de achterliggende fjorden en vele bergtoppen. Daarna
naar het centrum waar het een gezellige drukte was vanwege het jaarlijkse
jazzfestival. Hamburger gegeten en wat rondgeslenterd en in onze thermo
pakken was het nu toch wel wat warm. Het zonnetje kwam er namelijk opeens
goed door en de temperatuur steeg snel. Dus snel weer Bertha en Gerrit
opgezocht voor een verkoelend ritje. Dat lukte prima over de prachtige weg
richting de Trollkyrkja. Op de parkeerplaats kwamen we er achter dat het wel
een dik uur heen en een dik uur terug wandelen was en dat het eigenlijk een
"gewone" grot is. Het was inmiddels al 15:00 uur en de mensen zonder
thermopak kwamen al flink bezweet terug, dus wij besloten de Trollkyrkja maar
links te laten liggen en verder te rijden naar de Atlantiksveien. Deze weg gaat
over verschillende bruggen via hele kleine eilandjes weer richting het vasteland.
Was wel leuk, maar minder indrukwekkend dan verwacht, ook omdat je niet
echt een mooi uitzicht van boven had. Met wat waarschijnlijk ons laatste veer
zou zijn overgestoken naar Kristiansund. Na de tol ging het bijna mis: je zou
toch denken dat je betaalt om dan over die mooie brug te rijden, maar net
daarvoor ging er dus ook nog een weggetje naar rechts......en tuurlijk moesten
wij die hebben. Gelukkig geen naderend verkeer en dus ff "in de achteruit" en
de route weer vervolgd. De weg was geweldig en met het weer hebben we daar
enorme mazzel gehad. Hele donkere wolken en kletsnatte wegen, maar wij
hielden het zo goed als droog. In Tingvoll boodschapjes gedaan en op zoek
naar een hut. Ging dat altijd vrij gemakkelijk, hier hadden we toch bijna de hoop
opgegeven. In Tingvoll zelf (tja, de naam zegt het eigenlijk al) alles vol,
onderweg (wel een prachtige weg) was er niet veel. Eindelijk een camping,
maar geen hutten vrij, dus door naar Sundalsora. Ook daar 2 campings vol en
ondertussen begon de lucht er dreigend uit te zien. Toch nog even (7 km.)
verder, al gaven ze ons weinig kans. De gewone hutten waren ook daar
inderdaad vol, maar ze hadden nog een soort groot vakantiehuis OF een
caravan. Nou, wij hebben dat laatste gekozen en dat was toch ook wel weer
eens gezellig. Lekker in het voortentje zitten grillen en toen het daar zo blauw
stond nog maar een flinke avondwandeling langs de waterval gaan maken.
Woensdag 20 juli 233 km.
Na het ontbijt in de zon weer op pad. Het eerste stukje was nog erg leuk door
het wintersportgebied van Oppdal. Maar in Oppdal de E6 op en hoewel de weg
toch wel door de bossen slingert en af en toe mooie uitzichten geeft, vonden wij
het redelijk saai. We zijn verwend! Bij Berkak begon het weer eens te regenen
en dus ons weer in de pakjes gehesen. Vlak voor Trondheim de 707 op naar
Flakk, maar de camping daar (die ons leuker leek) was helaas vol. Dus weer 20
km. terug over de leuke, maar erg natte route. In Oysand een hut gevonden en
in de wel zeer rustige kantine een hotdog gegeten. Solidair alle twee weer de
pakjes aan om samen boodschappen te doen. Op de camping eerste een
warme douche genomen en daarna binnen gegeten. Het bleef ook nat, dus
binnen nog een biertje gedronken en spelletje gedaan en de wandeling naar het
toiletgebouw maar als avondwandeling beschouwd.
Donderdag 21 juli 0 km.
Het is een grijze dag en het miezert! Maar na het ontbijt toch met de bus op
weg naar Trondheim. Even een cappuccino van de Burgerking gedaan en
daarna de rondleiding door Stiftsgarden overleefd. Dit is een mooi houten
koninklijk paleis met veel mooie kamer, maar wel heel erg serieuze
"geschiedenisleraar" als gids. We kregen bijna de slappe lach en waren even
bang dat we "de klas" zouden worden uitgestuurd. Flashback! Daarna langs
Bryggen gelopen en in Erkebispegarden het gratis wapen/oorlogsmuseum
bezocht. Waar we voor kwamen, een rondleiding door dit oude gebouw, hebben
we niet kunnen vinden. Met PC Guide hebben de de naastgelegen
Nidarosdomen bezocht. Erg mooi! Een broodje "uit de hand" gegeten en met de
bus op weg naar de HD dealer. Van de tourist info hadden we een ander
(nieuw?) adres dan wij zelf hadden. Na de bus nog een stuk lopen, maar geen
dealer te vinden. We kregen dus het sterke vermoeden dat de tourist info nog
een oud adres had....grrrrr. Op de weg richting de stad zagen we dealer ook
liggen, makkelijk om de dag erna te vinden. In het centrum nog lekker vis
gegeten en met de bus weer naar de camping. Bij onze buurcaravan was een
behoorlijk feest aan de gang, maar daar hebben we maar gewoon doorheen
geslapen.
Vrijdag 22 juli 205 km.
Om 10:00 uur op de motor richting centrum gereden om toch een bezoekje aan
de dealer te brengen. Deze zaak leek echter op sterven na dood. 3 motors en
een fiets en wat (voornamelijk oude) kleding. Maar voor Muriel zat er wel een
leuke trui bij, en die kon ze wel gebruiken met deze temperaturen. Zonder koffie
(??!!) via de E6 aan de "terugweg" richting het Zuiden begonnen. Aan het weer
was het niet te merken. Vies, grijs, nat en koud! Dus de pakjes weer aan. Bij
Storen de 30 naar Røros: een geweldige weg langs een door vissers druk
bezochte rivier en door bossen. Rond 14:00 uur bereikten we Røros, waar we
spek met ei hebben gegeten en even door het straatje zijn gelopen en het
kerkje hebben bezocht. In de kopermijn (Olavsgruve) zouden er nog om 15:30
en 17:00 uur rondleidingen worden gegeven. 15:30 gingen we niet halen, dus
we besloten eerst een hut te zoeken en daarna naar de mijn te rijden voor de
rondleiding van 17:00 uur. De hut was heel snel gevonden en via een wel heel
speciale weg door het (bleek later door de kap voor de mijn) boomloze gebied
in de mist naar de Olavsgruve gereden. De weg ernaartoe was het al waard! De
rondleiding was leuk, al kon de gids de paar vragen die er waren niet
beantwoorden. We bezochten de oudere Nyberget mijn en de nieuwere Prins
Olav mijn om het verschil goed te kunnen zien. Het was een wandeling van
ongeveer 1 km zo'n 50 meter onder de grond mét helm (en dat was maar goed
ook, anders had Johan flinke hoofdpijn gehad). Weer in de mist terug en
boodschapjes gedaan en lekker binnen (met het kacheltje aan) zitten prutten.
Ook zaten we in een boekje nog wat te bladeren en toen kwamen we erachter
dat we de echt oude mijndorpshuizen (uit de 17e eeuw die nu op de erfgoedlijst
staan) nog hadden gemist. Dus nog even het dorp ingewandeld en de
Sluggveien en de omgeving waar vroeger het smelthuis stond (nu museum)
waren inderdaad indrukwekkend. We kregen het plan om snel naar bedje te
gaan en de dag erna zo vroeg mogelijk bij het museum te zijn en pas daarna
door te rijden. Dat plan werd behoorlijk op de proef gesteld, want we kwamen
zowaar langs een kroeg waar het er erg gezellig uit zag met live muziek.
Hadden we eindelijk gezelligheid gevonden, wilden wij snel gaan
slapen..........We hebben de verleiding weerstaan, al had Johan bij elke stap
meer spijt van die beslissing.
Zaterdag 23 juli 194 km.
Na wat knackebrødjes alles opgepakt naar het Rørosmuseum. Bij het eerste
gedeelte leek het erop dat we spijt zouden krijgen van dit bezoek en het
overslaan van de kroeg, maar dat werd in het tweede gedeelte door de vele
schaalmodellen meer dan goed gemaakt. Na het bezoek aan het museum was
het echt tijd de route weer op te pikken. We kwamen nog langs het een houten
boerderij die (dat bleek achteraf) is gebouwd als verblijfplaats toen men voor de
houtwinning voor de mijnen in Røros een dag moest reizen. Nadat we al een
tijdje in de ijzig koude wind hadden staan wachten kwam dan om 12 uur (en
geen minuut eerder) iemand aan die de deuren voor ons openmaakte. Eerst
werd de kachel aangestoken en daarna wilde hij ons wel een en ander vertellen
over de schilderingen uit 1822, het interieur en andere interessante dingetjes.
Weer verder en naast de kou (8 graden) werd het nu ook nog nat! Erg fijn, maar
we hebben even doorgebeten en Trysil bereikt. Een hutje hadden ze nog wel en
het bleek dat die ook nog voorzien was van een kacheltje. Dus die even goed
opgestookt om wat te drogen en op te warmen. Daarna snel naar het centrum
om te kijken of we ons nog konden inschrijven voor een elandsafari. De tourist
info was dicht, de taxichauffeurs verwezen ons naar een hotel en het kantoortje
waar ze ons daar naar verwezen was dicht. Dus eerst maar pizza eten en een
biertje doen. De ober heeft nog flink zijn best gedaan en wat bekenden voor ons
gebeld, maar kon ook niets regelen. Na het eten zelf nog even bij het kantoortje
gaan kijken en gebeld, maar ook daar was op zaterdagavond niets te ritselen.
Omdat de barman ons had verteld dat het "crowded" zou worden, maar weer
terug gegaan naar de kroeg om het geld van de safari dan maar op te drinken.
En dat gaat je in Noorwegen erg gemakkelijk af, kunnen we zeggen. Potje
gedart, tranen met tuiten gelachen toen de lokale dronkaard naast ons kwam
zitten en met zijn roggel het geluid van een Harley vrij goed evenaarde, ons
verbaasd over het tijdstip waarop het dan eindelijk "crowded" (12:00 uur) werd
en onze ogen uitgekeken naar de vele zeer dronken mensen. Na bij elkaar 7,5
liter bier naar binnen te hebben gewerkt maar naar de hut gehobbeld en het
stapelbed ingeklommen – lachen met wat biertjes op!
Zondag 24 juli 415 km.
De regenpakjes uit voorzorg aangetrokken en dat bleek maar goed ook. Omdat
alles nog dicht was om 10:00 uur zonder ontbijt vertrokken. Bij de eerste
mogelijkheid in Zweden een supermarkt ingestapt en ontbijt en avondeten
gescoord. Toen we de skigebieden van Noorwegen en Zweden achter ons
lieten voelde je (gelukkig) wel de temperatuur stijgen en werd het, ondanks de
regen, een stuk aangenamer. De wegen in Zweden zijn echter wel behoorlijk
saai, maar het schiet wel lekker op. Rond 18:00 uur vonden we bij Akersund
een hut met 2persoons-wiebel-bed. Een paar biertjes gedaan, peppersteaks
gegrild en hele lange gesprekken gevoerd met een Brabantse (hoe kan het ook
anders) buurman.
Maandag 25 juli 504 km.
De Zweedse kipsalade was toch iets pittiger dan de Noorse, dus we waren
gelijk goed wakker. Spullen gepakt en oordopjes in want we zouden die dag
flinke stukken grote weg en snelweg gaan rijden (er is immers niet zo heel veel
anders in Zweden). Maar het weer was echt wel aardig en zonder pakjes
vertrokken – lekker. In een haventje aan het enorme meer waar we die dag
langsreden een lekker kopje koffie met aardbeiengebak gedaan en langs de E4
gezellig bij de Burger King wat gegeten. Bij vertrek daar begon het wel een
beetje te druppen, maar daar waagden we het maar op. Toen het even verder
harder ging druppen en de grijze luchten niet veel goeds voorspelden maar
weer gestopt voor het inmiddels bekende ritueel. En net op tijd, want daarna
begin het me toch te plenzen – echt ongelooflijk. Maar wij bikkels, wij door....we
wilden immers proberen Zweden die dag te verlaten en Kobenhavn te bereiken.
Bij Malmö over de langste brug van Europa: eerst 8 km. brug en daarna zo'n 3
km. tunnel. Jammer dat we door het weer niet echt veel zagen, maar we
bereikten Kobenhavn zo wel snel. Bij een tankstation op een kaart gekeken om
campings te ontdekken en richting Noord/Oost gereden. Langs de snelweg
stonden al bordjes camping aangegeven, dus dat maar gevolgd. Grote camping
en omdat mensen niet waren komen opdagen hadden we nog een hut voor die
nacht, maar of het de nacht daarna ook nog zou lukken, was nog onduidelijk.
Dat zouden we de dag erna om 8:00 uur horen. Ach, we hadden weer een
plaats voor de nacht waar we alles weer een beetje konden drogen. Een stukje
gewandeld voor de pin en Pizza bij de hut gegeten.
Dinsdag 26 juli 100 m.
Om 8:00 uur goed nieuws. We konden nog een nachtje blijven, maar moesten
wel van hutje 22 naar hutje 20 verkassen…vraag me niet waarom. Maar ach,
daar doen we niet moeilijk over, dus na het ontbijt alle rotzooi verkast en toen
met het treintje richting de stad. Het was lekker weer, beetje bewolkt waar dan
af en toe de zon doorheen schijnt….eindelijk. De HD dealer zou redelijk dicht bij
een stop moeten liggen, dus daar maar even uitgestapt. Na een wandelingetje
de dealer gevonden: mooie winkel met leuke kleding, dus we slaagden alle
twee! Verder naar het centrum en daar de Hop-On Hop-of bus genomen. Oude
bussen met slecht geluid – jammer. Eerst het Rosenborgslot bezocht. Wel mooi
allemaal, maar als er niet iets leuks bij wordt verteld, loop je daar al snel een
beetje verloren rond. Ook nog even de kroonjuwelen gezien en verder met de
bus naar de kleine zeemeermin. Bizar hoe druk het kan zijn bij zo'n klein
beeldje! Een stukje doorgelopen en op het terras van Café Churchil een broodje
zalm gegeten. Daarna naar de Nyhavn en via het voetgangersgebied (want we
hadden het helemaal gehad met de slechte, drukke bussen) naar Tivoli. Daar
was het enorm druk bij alle attracties en we waren blij dat de caissière ons had
geadviseerd eerst een rondje te lopen voordat we een pas voor alle attracties
zouden kopen. Na een rondje door het park een mime toneelstuk gezien en in
een leuke attractie gegaan. Bij het Hard Rock Cafe rustig zitten eten en daarna
nog wat plaatjes in het Tivoli park geschoten en met de trein weer naar de
camping.
Woensdag 27 juli 379 km.
Na een ontbijtje net voor 10:00 uur de camping afgereden met lekker en droog
weer en vóór 10:30 uur stonden we al in Roskilde voor het Vikingskipmuseet.
Hier werd vooral uitgelegd hoe de Vikingen hun schepen bouwden en er lagen
een aantal hele oude exemplaren. Op de scheepswerf waren de botenbouwers
druk bezig om schepen volgens die methodes na te bouwen en daar lagen er
ook een heleboel van in de haven. Maar er worden ook andere aspecten van
het leven van de Vikingen belicht en vooral de tentoonstelling over de
plunderingen (voornamelijk in Nederland) was indrukwekkend. Daarna naar de
Domkirke. Van binnen oogde deze kerk eigenlijk wat modern, maar omdat de
kerk al eeuwen fungeert als een begraafplaats voor koningen en koninginnen
toch erg indrukwekkend. Op een terrasje een clubsandwich gegeten en om
14:30 weer opgestapt om richting Duitsland te rijden. Het landschap was zeker
niet onaangenaam, maar de wegen weer kaarsrecht en het was blijkbaar de
ideale dag voor het afbranden van de akkers en dus moesten we vaak door de
dikke rook. Het schoot zo op dat we besloten om te proberen het veer Rodby-
Putgarden vandaag nog te nemen. Dat lukte en hoe. We kwamen aanrijden,
kochten twee kaartjes en mochten langs de rijen auto's doorrijden naar de
voorkant van rij 2. Daar aangekomen mochten we meteen de boot oprijden
want voor ons hadden ze nog wel een plaatsje. We waren nog bezig met het
vastzetten van de motoren toen we al gingen varen. Op het zonnedek een
colaatje gedronken en een sigaretje gerookt. Na de sanitaire stop werd
iedereen al weer opgeroepen naar de voertuigen te gaan. Dus naar beneden
om alles weer los te maken en toen we klaar waren konden we al weer zo de
boot afrijden. Deutsche punktlichkeit, zullen we maar zeggen. Om 19:45 uur
reden we Duitsland al binnen. Onze route ging dik 100 km. over de autobahn en
omdat het toen nog mooi weer was (en de voorspellingen wat minder) besloten
we nog even gas te geven. In Schwarzenbek naar een hotelletje gezocht, maar
alles bleek vol te zitten. Herr Schröder was wel zo vriendelijk even voor ons
rond te bellen en regelde "ein doppelzimmer" in Müssen, even verdrop op onze
route. In de biergarten uiteraard bier gedronken en goed (en zoals overal in
Duitsland veel) gegeten en voldaan naar een groot bed!
Donderdag 28 juli 491 km.
Een super ontbijt met ook nog een lekker stuk cake, reepje en appeltje om mee
te nemen. Wegens plaatsgebrek (??) heeft Johan zijn appeltje aan de paarden
gevoerd. Het weer onderweg was goed, misschien zelfs wat warm. Maar het
was nog droog en de voorspellingen gaven dikke onweersbuien. Dus genoten
we van elk droog moment. En het bleef droog, dus het begon er sterk op te
lijken dat we met gemak naar huis zouden rijden. Omdat er in Duitsland een
weg van onze route was afgesloten weer via Lingen moeten rijden en weer bij
Oldenzaal Nederland ingereden. Daar besloten we dan ook maar weer de
snelweg op te duiken, hadden we nog meer kans voor de buien aan te komen.
Wel nog even bij een AC gestopt om de dorst te lessen, maar het lukte ons
droog aan te komen. Nog geen uur later kwamen er bakken water uit de lucht
vallen……….Phoe, het lijkt Noorwegen..............wel.
Laatst aangepast (woensdag, 26 mei 2010 10:39)