Giro D'Italia 2007

dinsdag, 25 mei 2010 20:37 | Geschreven door Johan Dassen |

Holiday On A Harley

GIRO D’ITALIA 2007

Omdat het al weer 5 jaar geleden was dat we tijdens onze huwelijksreis een rondje Italië

hadden gedaan, vonden we het weer hoog tijd om dit prachtige land weer eens te bezoeken.

Deze keer wilden we met onze Gerrit en Bertha “iets”zuidelijker proberen te komen: Sicilia!

zaterdag 7 juli 2007 Eijsden – Donauwörth 564 km

Nog een beetje brak van de bruiloft van Rob & Marjolein (de dag ervoor) om 10:45 uur vanuit Eijsden

vertrokken. Het was prima weer om te rijden met een fris windje in onze smoeltjes. Na eerst een km of 30 door

het heuvelland te hebben gereden, doken we de snelweg op en ongeveer 50 km onder Würzburg zijn we de

Romantische Strasse opgedoken. Rond 18:00 uur vonden we een hotelletje in Donauwörth waar we in een

Biergarten hebben genoten van enige gerstenatjes en natuurlijk de lokale specialiteit (Schnitzel mit Spätzel!).

Lekker op tijd naar bedje om morgen door te knallen naar de Dolomiti.

zondag 8 juli 2007 Donauwörth – Arabba 429 km

Erg vroeg wakker door de belabberde gordijnen! Johan was zelfs vóór de wekker wakker en om 7:30 uur zaten

we al aan het ontbijt. Om 8:30 uur vertrokken en na even gezocht te hebben kwamen we al snel weer op de

Romantische Strasse. Dit leek meer op een snelweg en echt Romantisch was het zeker niet. Na een kopje koffie

in Penzberg ging de route tot aan Innsbruck mooi binnendoor en daarna via de Passo di Brenero Italia in. Aan de

andere kant van de Alpen steeg de temperatuur merkbaar en om 13:45 uur landden we bij een terrasje aan de

rand van de Dolomiti en na een curryworst mit pommes weer opgestapt. De weg daarna was veel leuker dan we

ons konden herinneren en in Dobbiaco doken we echt de Dolomiti in. In Cortina d’Ampezzo was het pas 16:00

uur, dus stoppen we wel ff om de dorst van Gerrit en Bertha te stillen, maar besluiten nog even door te rijden.

Dan krijgen we een leuk Italiaans colletje voor onze kiezen: lekker slingeren door de Dolomiti. Hier verschenen

in eens donkere wolken en als het begint te druppen komen we net langs een leuk bergrestaurantje. Toen het

weer wat opklaarde konden we aan de afdaling beginnen. De weg werd gelukkig snel weer droog en we kwamen

goed beneden. Als we alweer wat beginnen te klimmen op het volgende colletje worden de luchten wel weer

heel donker, maar voordat de bui echt losbarstte, kwamen we langs een leuk uitziend hotel deels in een oud fort.

Ze hadden nog een kamer voor ons en Gerrit en Bertha mochten in de garage overnachten. Met wat Zwitserse

motorrijders de eerste welverdiende biertjes gedaan en daarna lekker gedoucht. Na het lekkere eten hebben we

nog een paar biertjes in de bar gedronken met onze Zwitserse Triumph-vrienden. Na diverse biertjes en even

veel sterke verhalen toch maar naar onze kamer en op tijd het bedje ingerold.

maandag 9 juli 2007 Arabba – Bologna 351 km

Rond 7:00 uur gingen onze luikjes al weer open. Voor het ontbijt eerst naar de garage om de tassen achterop te

binden. Ondertussen regende het pijpenstelen. Zoals beloofd haalden we onze motoren voor 8:30 uur naar buiten

zodat de rest op tijd kon vertrekken. Wij stapten eindelijk om 9:00 uur in vol regenornaat op. De weg ging

behoorlijk klein en slingerend op zijn Italiaans over de Passo di Pordoi van 2235 m. De Dolomiti zijn echt een

paradijs voor van die lichte brommertjes die geschikt zijn voor het betere gooi en smijt werk. Voor onze Gerrit

en Bertha is het een leuke speeltuin, maar slechts half zo leuk als het zeikt van de regen. Rond 11:00 uur was het

droog, hadden we alles bij elkaar 65 km gereden en vonden we het hoog tijd voor een bakkie. Hadden we

misschien maar beter niet kunnen doen, want toen we daar wegreden was het weer een groot waterballet.

Snel richting de snelweg langs het Lago di Garda en via de E45 over de (saaie) Po-vlakte. Om ongeveer 16:00

uur stonden we bij de HD dealer van Bologna op de stoep (wat is een GPS in dat geval handig!!) maar helaas,

zoals we al dachten, op maandag gesloten. Gelukkig waren we er alleen gestopt voor een shirtje en zouden ze op

dinsdag al weer om 8:30 uur open zijn en dat zou dus de dag erna voor vertrek nog wel even kunnen. Om de

hoek was een hotel met parking en daar dus maar een kamer genomen. De kamer was misschien een beetje

prijzig, maar was het zeker waard: wat een balzaal! Om 17:00 uur Bologna ingewandeld en na wat bezoekjes aan

mooie kerken, scheve torens en tal van leuke pleintjes zijn we op een terrasje beland en daar lekker een echt

Italiaans aperitiefje gedronken: een heerlijk, helder Heineken biertje! Johan wilde natuurlijk een echte spaghetti

Bolognese eten, maar dat was nog niet zo gemakkelijk. Het werd daarom uiteindelijk een heerlijke pasta

Carbonara!

dinsdag 10 juli 2007 Bologna – L’Aquilla 433 km

Na het ontbijt om 8:30 uur te voet naar de HD dealer om de hoek. Nadat we allebei een shirt hadden gescoord,

de spullen weer opgepakt en rond 9:15 uur vertrokken. Met Zumo was de goede weg richting Firenze (P65) snel

gevonden: en wat voor weg……Schitterend! Hier zijn onze Gerrit en Bertha op hun best. Lekker slingeren met

mooie vergezichten, eerst over het prachtige landschap en later over Firenze met de typerende Duomo. Ook door

het centrum van Firenze naar de snelweg ging perfect. Omdat onze route toch nog even van de grote weg afging,

vonden we een leuk restaurant waar we en antipasto misto als lunch naar binnen hebben gewerkt. Verder langs

Perugia en Assisi en richting de Apenini / Gran Sasso. Het leek er wel op dat wij richting de enige buien van

Italië reden, maar dat ging een hele tijd goed (al waren de wegen in Terni echt zeiknat). Weer verder via een

mooie bergweg naar Rieti. De donkere wolken tegen de hoge bergen links van ons hebben we maar letterlijk

links laten liggen, maar in Rieti kregen we toch nog ff het staartje (of de kop) van een flinke bui mee. Snel even

schuilen en bedenken wat te doen. Het was al snel weer droog en het was een mooie route door de bergen. Rond

17:30 kwamen we aan bij B&B La Pinetina in een voorstadje van L’Aquilla. Een aardig oud mannetje, een

prima kamer vrij en Gerrit en Bertha mochten op het terrein. ‘s Avonds aan de overkant in de Albergo/Bar zitten

bieren en bij het naastgelegen restaurant pizza gegeten. We kwamen erachter dat we een voicemail en sms-je

hadden van onze clubleden Hans en Sarah: “Zijn jullie toevallig in de buurt van Firenze, want ik zou zweren dat

ik jullie heb zien rijden?!?” Wat een toeval! Helaas bleek na wat heen er weer ge-sms dat zij tijdens onze

terugreis door Toscane al weer thuis zouden zijn, anders hadden we natuurlijk ff een bakkie of biertje kunnen

doen.

woensdag 11 juli 2007 L’Aquilla – Vieste 397 km

Om 7:00 uur rammelde de wekker al weer. GDNDJ, is dit vakantie? Maar ja, we wilden vandaag graag de

Adriatische kust bereiken. Na het ontbijt op weg. Twee en een halve dag door Italia rijden begint zijn vruchten af

te werpen en we hebben ons inmiddels al redelijk aangepast aan het Italiaanse rijgedrag. Zelfs zo goed dat de

Italianen ook al op ons begonnen te toeteren. Gewoon terug toeteren, een vaag armgebaar maken en op naar de

volgende inhaalmanoeuvre. De weg (S17) gaat heerlijk slingerend omhoog, omlaag, weer omhoog etc. SUPER!

Tegen 12:00 uur getankt, want Gerrit had flinke dorst gekregen. Daarna flink doorgegast door een

verschrikkelijk mooi landschap, maar redelijk saaie rechte weg (S647) . Bij Termoli zagen we dan voor het eerst

deze vakantie de zee, maar gingen we nog ongeveer 30 km autostrada doen. We besloten op de kleinere kustweg

in een leuk dorpje te stoppen. De kleine weg viel echter iets tegen. Het was dan wel een gewone 2 baans weg,

maar de spaghettivreters reden er echt als gekken. Blijkbaar moeten we toch nog veel leren! Rond 15:00 uur

werd de weg toch serieus kleiner en dus ook veel leuker. Snel vonden we toen een leuk restaurantje waar we nog

wat bruschetta, spaghetti, 1,5 liter cola, wat water en wat huisgestookte crema di limone kregen. Daarna nog een

uurtje doorgereden en om 16:30 uur kwamen we in Vieste op een camping aan. Tent opgezet en even het leuke

toeristische dorp in om op de markt allerlei heerlijke dingetjes te kopen. Een paar biertjes erbij en ons tentfeest

was compleet. Nadat de biertjes op waren toch nog maar even het dorp ingedoken om te kijken of daar nog iets

te krijgen was. Geen enkel probleem, want het stadje bruiste en alle winkels waren nog open. Met een ijsje wat

rondgeslenterd tot een uur of 1.

donderdag 12 juli 2007 Vieste 0 km

Een dagje NIKS! Rustig ontbeten, wasje gedaan, belletje naar kantoor en vanaf de gehuurde bedjes en parasol op

de eerste rij de zee in geplonsd, getut, gelezen enz. ’s Avonds gegrild en nadat alles weer een beetje was

opgeruimd uitgerust de tent ingekropen na een super relaxed dagje.

vrijdag 13 juli 2007 Vieste – Ergens aan de Italiaanse Zuidkust 394 km

Alles ingepakt en een ontbijtje uit de hand (Berlinerbol met chocoladevulling en chocoladebroodje met

jam…?!?). Bertha kon maar moeilijk afscheid nemen van de grote zandbak die camping werd genoemd, en

besloot nog even lekker in het zand te rollen. Met een beetje duwen en trekken stond ze weer op haar bandjes en

om 10:10 uur reden we weg. Via een prachtige weg slingerend van Vieste naar Zapponeta waar we even zijn

gestopt voor een Italiaans bakkie leut. Daarna werd de weg iets groter en doorgaand, waardoor het lekker

opschoot. Onderweg mocht Muur behoorlijk TUNNELEN! Nadeel is dat je er een enorme zwarte smoel van

krijgt, maar goed. Na nog een uurtje kwamen we in het Trulli gebied aan. Even snel een stuk pizza naar binnen

gewerkt en op naar Alberobello, de hoofdstad van de Trulli’s.

Na een zeer grondige inspectie van deze kleine witte ronde huiskes met kegelvormige daken (van toch zeker 20

minuten) weer verder. Rond 16:00 uur hadden we Taranto (echt de moeite waard….NOT) al gepasseerd. Vlak

voor we weer landinwaarts zouden gaan, besloten toch maar een slaapplaats aan de kust te zoeken en niet in één

keer door te rijden naar Regio di Calabria. Al snel vonden we een Albergo waar de motors achterom geparkeerd

konden worden. Snel badpak en zwembroek aan en een lekkere plons in de zee gemaakt:tssssssssss. Het laatste

stuk was de temperatuur namelijk aanmerkelijk gestegen. Toen we aan de buitenkant waren afgekoeld, was het

tijd om ook de binnenkant wat verkoeling te brengen door een paar biertjes op het terrasje van de plaatselijk

strandtent. Na de douche de boulevard van toch zeker 100 meter lengte bekeken. Bij de Albergo een paar soorten

vis bestudeerd en vis moet zwemmen, dus de wijn vloeide. Nog maar een keer de boulevard afgewandeld, waar

het opeens echt gezellig druk was, en gestrand op een terrasje met uitzicht op de dansvloer. Daar deden de

Italiaanse gasten verschillende line-dance dansjes op de muziek van de accordeonist. LACHEN!

Zaterdag 14 juli 2007 Viliapiana – Ali Terme 410 km

De stresserige ober van het diner van de avond ervoor slaagde er uiteindelijk toch in ons ook van een ontbijtje te

voorzien. Daarna opgestapt en de route vervolgd, waar we eerst nog een kudde geiten voorrang moesten

verlenen. Nog een klein stukje langs de kust gereden en toen doken we het binnenland van Calabria in. Muur

werd op slag verliefd op dit gebied. Lekker slingeren door prachtige heuvels met uitzicht op de zee en op de

bergen! Onderweg zaten we nog op de route van de 21e tour van Milano naar Taranto……op de scooter! In

Putignano koffie gedronken en daarna verder via een stuk grotere doorgaande weg. De bergen werden steeds

hoger en op het moment dat we echt middenin dit berggebied waren, doken we een klein weggetje op. Daar

moesten we goed werken om de kleine bochtige weggetjes omhoog en omlaag te rijden. Prachtig! Midden in de

bergen kwamen we in een dorp waar het volop feest was met vele kraampjes. Omdat er nou eenmaal geen andere

weg is, moesten we daar met veel bekijks dwars doorheen en Gerrit en Bertha glommen echt van trots door al dat

bekijks. Daarna richting Catanzaro maar om op de doorgaande weg te komen, moesten we nog even een typisch

Italiaanse afdalinkje maken. Liefst rechtdoor omlaag, maar omdat dat toch echt te steil is slechts een paar zeer

smalle en scherpe haarspeldjes. Bij Catanzaro weer de E90 kustweg op. Als lunch antipasto bij een restaurant

met de echt Italiaanse naam ‘Jack’ naar binnen gewerkt. Bij het toiletbezoek schrokken we zelf van onze

Schwartzkopfen: dat ze ons nog iets te eten geven! De hoop was de boot naar Sicilia vandaag nog te kunnen

nemen en Zumo bracht ons tot de haven van Regio Calabria, alleen kwam je er van die kant door een hek niet in

en bleek later dat je daar alleen te voet de boot op mocht. Dus 10 km doorgereden naar Villa San Giovanni. Daar

was het een typisch Itailaanse chaos, maar het lukte om ff na 18:00 uur een boot op te rijden. De overtocht

verliep prima (adem in door de neus, uit door de mond….om rustig te blijven Muur!). Door Messina weer een

lekker Italiaanse chaos en HEET. Eindelijk lieten we de stad dan toch echt achter ons en pas na 20:00 uur

kwamen we in Ali Terme een hotel tegen. We waren gaar, maar een douche doet wonderen. De hoteleigenaar

adviseerde ons bij Oasi aan de boulevard te gaan eten. Advies volgen we graag, maar dit was niet te doen. Zelfs

na een wandeling en een drankje op een ander terras was het er nog overvol. Bij Pizzeria Camelot was het net

voor 23:00 uur ook nog steeds druk, maar daar kregen we snel een tafel. Heerlijke pizza’s gegeten.

zondag 15 juli 2007 Ali Terme – San Leone 265 km

Omdat de eigenaar wel heel trots was op zijn therme zwembad, na het ontbijt nog maar even gaan kijken. Het

zou wel pas om 9:30 uur opengaan. Gelukkig maar, want het water stonk behoorlijk naar rotte eieren. Rond 9:00

uur opgestapt en het dorp uitgeploft. De uitgezette route ging door alle kustplaatsjes van Sicilia (zo leek het

tenminste). Toen we in het eerste dorp al druk verkeer en zelfs drempels voor onze kiezen kregen (ja, die hebben

ze hier ook) hebben we de rotte eieren voor ons geld gekozen en doken we de snelweg op naar Taormina. Daar

was het even zoeken naar een geschikte parkeerplaats voor onze brommers. Te voet de berg beklommen naar het

oude Griekse theater. Van daar uit heb je een prachtig uitzicht op het stadje, de zee en de Etna die, ondanks het

rookverbod in de Italiaanse horeca, er flink op los paft. Na een uurtje weer de route opgepikt. Bij Catania de

grote weg weer afgegaan om iets kleiner door te gaan via de SS 417. Dit bleek de tippelzone van Sicilia te zijn

en zorgde dan ook voor prachtige uitzichten……. en het Sicilaanse landschap was ook erg mooi. Bij Gela was

het tijd voor een hapje, maar veel van de restaurantjes langs onze route waren overdag gesloten. Gelukkig reden

we heel dicht langs de kust en vonden we een strandtent waar we twee panini’s en een bak sla kregen. Na

ongeveer 70 km kwamen we in San Leone rond 15:30 uur aan. De camping stond helemaal vol met auto’s van de

lokale strandbezoekers. De eigenaar verzekerde ons dat die rond een uur of 19:00 allemaal weg zouden gaan en

dat we dan een mooi plekje konden uitzoeken. Strak plan en dus de motors geparkeerd, onze leren pakjes

verwisseld voor zwempakjes en een lekker verfrissende duik genomen. Aan onze tafel waren inmiddels een paar

heren gaan zitten, waarmee we in het Frans al snel aan de praat kwamen en een aantal biertjes mee weggetikt

hebben. Na 4 of 5 bier werd het Frans meer Italiaans en dus een stuk minder te volgen, maar niet minder

amusant. De campingbaas kwam nog ff checken en waarschuwde ons dat het hier natuurlijk ging om beruchte

leden van de mafia ;-). Om een uur of 20:00 waren er dan eindelijk een paar plekjes vrij en in een razend tempo

nog voor het donker de tent overeind gezet. Bij onze tent waren er een paar jongere lokalen bij onze motors

komen kijken en in het Italiaans ging het gesprek niet vloeiend, maar we begrepen dat ze onze Harleys erg mooi

vonden en dat ze zelf op Japanse wegwerpbrommers reden……ook leuk! Op advies van onze ‘maffia’vrienden

een pizza gaan eten bij La Dune. Lekker gegeten en goed gelachen om de Italiaanse karaokeshow.

maandag 16 juli 2007 San Leone – Vallei dei Templi – San Leone 22 km

Rustig opgestaan en heerlijk relaxed zitten ontbijten bij de tent. Om 11:00 ons klaargemaakt voor ons bezoek aan

de Vallei dei Templi (in aangepaste kleding, want het was heet). Vanuit San Leone richting Agrigento gereden

en toen kregen we al een mooi uitzicht op de tempels. Echt lekker stond de parkeerplaats niet aangegeven, maar

daardoor kwamen we wel langs een tankstation. Na het tanken de motors bij de ingang kunnen parkeren en het

terrein op. Erg indrukwekkend allemaal. Helaas was de audioguide niet zo indrukwekkend, maar we hebben toch

genoten. Terug naar de camping en omdat we daar op dat tijdstip geen spaghetti konden een eten, een erg platte,

maar lekker bifteca naar binnen gewerkt. Daarna een verfrissende plons en lekker getut op het terrasje aan het

strand. Die avond lekker zitten grillen bij de tent met Siciliaans vinno rosso. Toen we bijna klaar waren, kwam

Antonio met zijn vriendin zijn Dragstar showen. Natuurlijk even de motor bewonderd en nadat we alles weer

netjes hadden opgeruimd op uitnodiging naar de bar gegaan. Daar werd het een echt gezellige Italiaanse avond.

Met handen en voeten en onze matige kennis van het Italiaans zitten kleppen en lekker zitten bieren. Om 1:00

uur, net toen wij dachten de tent op te zoeken, vond Tiziana het tijd voor pasta con vongole en doken ze met een

paar man de keuken in. ‘s Nachts kon het wel …..rare jongens die Romeinen. Daar moest natuurlijk nog wat bij

gedronken worden: puur druivenextract zonder toevoeging van water of andere hinderlijke goedjes. Zo werden

we vrienden met Antonio, Tiziana, Angelo, Carlo, het menneke van 15 en de Italiaan met zijn Poolse vriendin.

Na de koffie was het 2:30 uur en vertrokken Ando en Tiziana met genoeg kabaal om de eigenaar nog even uit

zijn bed te laten komen en doken wij de tent in.

dinsdag 17 juli 2007 San Leone – Palermo – San Leone 367 km

Na een paar kopjes sterke koffie en een chocoladebroodje begonnen we om 10:00 uur aan ons ritje naar Palermo.

Heen hadden we een redelijk kleine weg (S118-S188) uitgezet die dwars door de droge Siciliaanse heuvels ging

langs de maffiahoofdstad Corleone. Van de maffia niets meegekregen, maar wat een schitterend gebied. Rond

13:00 uur kwamen we in Palermo aan waar het een drukte van jewelste was en heet! Na ruim een half uur file

rijden en helemaal gek te zijn geworden van de scootertjes die als strontvliegen om je heen zoemen, hebben we

het plan om naar de haven te rijden opgegeven. In plaats daarvan onze motoren bij een terrasje geparkeerd en

wat Italiaanse boterhammen naar binnen gewerkt. Daarna tegen Zumo gezegd dat we de HD dealer in Palermo

wilden vinden en warempel….15 minuten later stonden we voor de deur. Wel een gesloten deur natuurlijk, want

het was pas 14:30 uur. Dan toch maar even de berg opgereden naar Monreale. Daar staat namelijk een mooie

kerk. Op een terrasje op het plein met uitzicht op de kerk wat gedronken en om stipt 15:30 uur stonden we al

weer voor de HD dealer. Na een halve sigaret kwam er zowaar wat beweging in. Allebei weer een mooi shirt

gescoord, een half litertje olie bij Gerrit erbij gegooid en via de doorgaande weg weer terug naar de camping.

Mooi gebied, maar de weg (S189) was erg groot en druk, al schoot het wel lekker op. Om 18:00 uur waren we

alweer op de camping en na een verfrissende douche in een spijkerbroek en schoon shirt gesprongen en op weg

gegaan naar Favare waar we door Antonio en Tiziana waren uitgenodigd. Tiziana stond ons net voor het dorp op

te wachten, want we gingen niet naar haar huis (wat we in onze Zumo hadden gezet), maar eerst naar Antonio.

Daar moesten we de papagaai zien (of zoiets), maar het leek er meer op dat de hele familie die twee gekke

Ollandaisie op de Harleys wilden bekijken. Daarna een toeristisch rondje door dit oude typisch Siciliaans stadje

met steile, kleine steegjes met de huizen 4/5 hoog gebouwd. En daar knalden wij dan lekker tussendoor met veel

bekijks. Na de mooie kerk stopte de route op een pleintje met mooi uitzicht over het stadje. Daar kwam dan nog

een vriend met Dragstar erbij en met zijn vijven ploften we weer verder het centrum in. Eerst nog even lang het

huis van Tiziana waar ze twee zakken ophaalde (??) en wij weer uitgebreid werden bekeken. Toen naar een

terrasje waar wat potten bier en stukjes pizza als “servetjes” op tafel kwamen. Nog een bevriend koppel op een

Kawasaki Vulcan en ons minitreffen was compleet. Na nog wat flessen bier, door het donker weer terug naar de

camping. Daar hadden de andere vrienden de BBQ al flink opgestookt en bleken de twee plastic zakken het vlees

te bevatten. Er kwamen steeds meer vrienden en het werd met de nodige wijntjes een gezellige boel. Het

Italiaans veranderde snel in dialect Siciliaans en was niet meer te volgen, maar we genoten! Rond een uur of 1

nog een koude koffie naar binnen gewerkt en afscheid genomen van iedereen en hen enorm bedankt voor de

gastvrijheid. Moe maar voldaan van al deze indrukken de tent ingerold.

woensdag 18 juli 2007 San Leone – vlak boven Pizzo in Calabria 410 km

Om 8:00 uur de tent weer uitgerold en onze rotzooi weer ingepakt. Altijd weer een prachtig gezicht om de

kampeer rotzooi naast de motoren te zien en te bedenken dat dat er dan ook weer allemaal op moet…...Bij de bar

een capucchino met croisantje naar binnen gewerkt en afscheid genomen van camping Oasi en haar eigenaren.

Hopelijk tot ziens, want wat hebben we hier genoten! Om 10:00 uur langs Favare het binnenland van Sicilia

ingedoken.Heet in het droge landschap, maar schitterend rijden. Op een gegeven moment doemde de Etna weer

op in de verte. Wat minder goed te zien dan op de heenreis (heiig), maar zeker niet minder indrukwekkend.

Terwijl de Etna er nog steeds flink op los rookt, rijden wij er langs de West en Noord kant (S284) zo dicht

mogelijk langs. Veel lavavelden met groende begroeiing. In een restaurant langs de weg is iets van een bruiloft

of zo aan de gang, maar voor ons hebben ze ook een plekje. Na een kleine antipasto en melone met ham nog een

fotootje van de Etna en weer verder. Richting de zee is de iets koelere zeelucht aangenaam en richting Messina

duiken we de snelweg op om zo snel mogelijk bij het veer te belanden. Onze traghetti is snel gevonden en na een

stempel op ons retourticket staan we vooraan in de rij en zien we de boot aankomen. Om 16:40 uur vertrokken

en ondanks de harde wind en de enorme drukte in de straat van Messina bereiken we snel het vasteland van

Italia. Na een stukje snelweg met veel wegwerkzaamheden rijden we binnendoor richting de Noordkust van

Calabria(S18). Heel anders dan de Zuidkant. Hoge bergen rechts van ons en links de zee met mooie baaien. Heel

opvallend in tegenstelling tot Sicilia is de vele groene begroeiing. Om 18:00 uur bereiken we ons doel en gooien

Gerrit en Bertha nog een keer vol. We besluiten nog even door te rijden. Het dorpje ziet er namelijk niet uit en

qua temperatuur wordt het nu pas lekker om te rijden. Een hele tijd zien we (naast een aantal club meds) geen

geschikte slaapplaats, maar om 20:00 uur komen we langs een zeer net hotel. Kamer vrij en de motors achterom

in een garage. Snel onder de douche, want we zien er weer uit als Moorkoppen… In het restaurant komt na een

biertje de antipasto di pesce al snel. Wij denken bij het tweede bord dat dat dan het hoofdgerecht moet zijn, en

zijn een beetje teleurgesteld. Maar dit is nog steeds het voorgerecht en pas daarna komt de echte grigliata di

pesce! Om 23:00 uur worden de oogjes wel erg klein.

donderdag 19 juli 2007 Pizzo – Casdino 578 km

Na een ontbijtje werd het al snel duidelijk wat er vandaag op het menu zou staan: grigliata di motardi! Om 9:30

uur was het namelijk al flink warm en de temperatuur bleef stijgen. Gelukkig reden we het eerste stuk langs de

kust waar af en toe een zeebriesje voor een beetje verkoeling zorgde. Na ongeveer 1,5 uur ging de route weer

meer door het binnenland. Dat was wel veel leuker rijden, maar meteen ook weer veel warmer. Bij het

tankstation ook zelf maar even wat vocht tot ons genomen en op naar Pompeii. Zelfs toen we de snelweg

opdoken bleef het heet. Het leek wel of je continu een warme föhn op je gezicht had staan….lekker! Toen Muur

ook nog een prik van een beest in haar nek kreeg, was er genoeg reden om even te stoppen bij een tankstation.

Meteen ook maar even een broodje gegeten en omstreeks 15:00 uur weer verder. Een uurtje later reden we het

nieuwe Pompeii binnen. En na ongeveer een uur zoeken naar een camping aan het strand of met een zwembad

zonder resultaat, besloten we de motors op een parking te zetten en gelijk maar even de ruines van Pompeii te

bezoeken. Het bezoek was absoluut de moeite waard, maar zonder audioguide of gids blijft het een berg oude

stenen. En de hitte werkt natuurlijk ook niet echt mee. Na ongeveer 1,5 uur door de oude straatjes met stapstenen

te hebben gewandeld, weer naar de motors en nog een stukje gereden. Omdat Johan zijn moeder heeft beloofd

netjes voor het donker binnen te zijn, parkeerden we om 20:45 uur de motors achter een hotel. Na een

verfrissende douche aan de overkant bij een redelijk sjiek restaurant biftecca met frietjes gegeten.

vrijdag 20 juli 2007 Casino – Crazy Lake Party 361 km

Zonder ontbijt zaten we om 8:45 uur op de fiets en toen was het al weer heet. Eerst een stukje binnendoor via de

R6. Dat was leuk rijden, maar af en toe wel wat druk. Rond 9:45 uur gestopt voor koffie, thee en wat zoete

broodjes. Nog flink wat adviezen gekregen van een man op het terras die wel heel graag wilde laten horen dat hij

Frans sprak (allemaal niet opgevolgd, maar toch bedankt). In Frosinone was de route door wegwerkzaamheden

niet mogelijk en hadden we even wat moeite om de route weer op te pikken. Later op die route kwam wel een

erg klein zanderig weggetje, dus daar ook maar wat anders gekozen. Uiteindelijk wel zoals gepland in Colleferro

de snelweg (E45) opgedoken om Rome te passeren. De hete lucht deed weer pijn in je smoel! Toen we Rome

echt achter ons hadden gelaten zijn we er richting Viterbo weer binnendoor afgegaan ( P204) en na Viterbo echt

klein gaan rijden. Misschien was het nog Lazio, toch al Umbria of bijna Toscana, dit landschap blijft een enorme

indruk maken als je er doorheen rijdt. In Bagnoreggio gestopt voor een tosti en naar de Civita gereden die alleen

door een loopbrug te bereiken is en we 5 jaar geleden door het slechte weer hadden gemist. Deze keer besloten

we vanwege de hitte de wandeling in onze leren broekjes er maar niet op te wagen. Een fotootje van deze kant is

ook mooi! Door met een prachtig uitzicht op Orvieto en daarna werd het qua rijden en landschap pas echt

geweldig op de SS71 van Orvieto naar Chiusi! Dan heb je toch al zo veel mooie dingen gezien, maar dit gebied

heeft toch echt onze harten gestolen. Vlak voor Chiusi wijken we van onze route af om richting Lago Trasimeno

te rijden. Rob en Marjolein bevinden zich daar ergens op huwelijksreis en in Palermo hadden we gezien dat er

dit weekend in die buurt een motortreffen zou zijn. Flink verhit komen we bij het terrein aan, wat er goed uitziet.

Eerst maar een biertje en wat water en dan de tent opzetten. Het lijkt erop dat onze pomp leeg is en moet worden

opgeladen. Later blijkt dat het binnenste gewoon gesmolten is van de hitte, net zoals de batterijen van het kleine

fotocameraatje. Gelukkig heeft onze buurman Franco een voetpomp. Daarna met zijn tweetjes gedoucht in een of

ander hok. Waar we koud water verwachtten, was het heet! Niet echt lekker om af te koelen,maar OK. Dan eerst

nog maar een biertje en natuurlijk t-shirt en pin scoren als souvenir. Tijdens het eten is het al weer wat drukker

geworden. Geen hamburgers, wel patat. Eerst antipasto, als je zou willen een pasta als primi en daarna een misto

di carne (BBQ) met frietjes en sla. We eten samen met buurman Franco uit Bolzano en zijn vriendin uit Rome.

Het gesprek gaat van Engels over in Duits en later blijkt dat zij Francaise is. Beetje Italiaans en Nederlands

tussendoor en de talenmix is compleet. Dan naar de bar en het podium. Geweldig zo in de open lucht. Ook staan

er nog drie kraampjes die we even bekijken. De band, Rockabilly, doet zijn best, maar staat een beetje ver van de

bar en het is nog niet druk genoeg om die afstand te overbruggen. Als de striptease act wordt aangekondigd

(zoals de Italianen zeggen: Sexy Show) staan de meeste mannen opeens toch dicht bij het podium om maar niets

te missen. Zo zitten we lekker te bieren en praten nog wat met Franco en zijn vriendin. Om 1:15 houdt de muziek

op en houden wij het ook maar voor gezien.

zaterdag 21 juli 2007 Lago Trasimeno 16 km

’s Morgens op de brommers richting het meer. Daar hadden we afgesproken met onze pasgetrouwde vriendjes.

Na samen wat gezwommen en gewaterfietst te hebben even bijgekletst onder het genot van een biertje. Daarna

naar de tent voor weer een hete douche en dan toch redelijk opgefrist naar Castigliane om samen te eten. Tegen

23:00 uur waren we terug op het treffen. Precies op tijd om onze prijs in ontvangst te nemen. Als enige

buitenlanders was het natuurlijk ook niet zo moeilijk om de prijs te winnen van de grootste afstand afgelegd van

thuis tot het treffen. Daarna nog flink met de voetjes van de vloer op een paar Italiaanse meezingers en we zijn er

zelfs in geslaagd de Italianen de polonaise te leren. Echt lachen en na de band nog even doorgegaan op de

muziek van de DJ. Om een uur of 2:30 houden we het toch maar weer voor gezien. Mooi geweest!

zondag 22 juli 2007 Crazy Lake Party – Vinci 342 km

Al vroeg hoorden we vele motoren vertrekken en om 8:00 uur zijn we dan ook maar uit de tent gerold om ons

kamp weer af te breken. Tussendoor ook nog even een cappuccino met croissant naar binnen gewerkt en bij het

snel afspuiten van de motors even lekker met water gekliederd, want het was weer heet. Om 10:40 uur Franco

gedag gezegd en vertrokken. Terug naar Castigliane en na het tanken naar Chiusi om de oorspronkelijke route

weer op te pikken. En wat voor route! Die voerde ons vandaag alleen via kleine weggetjes door Umbria en

Toscana. Wel zagen we deze keer een heel andere kant van Toscana dan wat we gewend waren. Hogere bergen

met dichte bossen. Ook erg mooi (en wat koeler rijden in de schaduw) over wegen waarop Gerrit en Bertha zich

helemaal thuis voelen. Onderweg nog even een bakkie gedaan en later een broodje naar binnen gewerkt. Vanaf

Volterra reden we door het typische Toscaanse landschap dat we al eens gezien hadden. Dit blijft het paradijs op

deze aarde! Vooral het stukje rond San Giminiano is (en blijft) geweldig. Enige nadeel is dat het hier vergeven is

van de (veelal Hollandse) toeristen. Door Poggibonsi naar Empoli. Dat is een beetje een saai stukje, maar onder

Vinci is het weer prachtig. We gaan op zoek naar Agriturismo Il Vincio die we 6 jaar geleden tijdens onze eerste

motorvakantie per toeval hadden aangedaan. Buiten het dorp een prachtig gelegen boerderij met kamers en

zwembadje. Dat is snel gevonden en ze hebben ook nog een kamer vrij. Er is veel veranderd sinds de vorige

keer, maar het blijft een fantastisch plekje. Een duik in ons privé zwembadje en dan een biertje in de zon tussen

de wijngaarden. ’s Avonds eten we hier aan de lange tafels en zitten naast een Frans koppel met wie het klikt.

Het eten is weer geweldig en we proberen ons deze keer een beetje in te houden, maar alles is zo vers en lekker!

Antipasto, wat eigenlijk 3 voorgerechten zijn, en dan een mix van verse pasta’s. Heerlijk. Een koffie na en dan

zonder kabaal van een motortreffen het bedje in.

maandag 23 juli 2007 Vinci – Lucca – Vinci 155 km

Als we ’s morgens beneden komen staat het uitgebreide ontbijt al weer op ons te wachten. Ook het ontbijt bij Il

Vincio is overdadig. Wij slaan vandaag de lunch maar eens even over. Rond 10:00 uur rijden we eerst naar Vinci

en bezoeken het museum en geboortehuis van Leonardo. Daarna via een aardige weg naar Lucca. Daar maken

we op het heetst van de dag een wandeling door het leuke stadje. Dan via een mooie weg weer terug. Heel

jammer van de wegwerkzaamheden en het vele vrachtverkeer, maar dat geeft ons de tijd om goed om ons heen te

kijken en te genieten van het prachtige landschap. Het is net Zuid Limburg….maar dan anders. Rond 18:00 uur

zijn we al weer bij Il Vincio voor een frisse plons. Nog lekker zitten relaxen met een biertje. Om 20:30 zitten we

fris gedoucht weer aan tafel en na weer een heerlijke antipasto staat een BBQ op het menu waar een heel dorp in

Afrika een jaar zoet mee zou zijn. Om 00:00 uur met ronde buikjes de oogjes gesloten.

dinsdag 24 juli 2007 Vinci – Tione di Trento 443 km

Na het oppakken van de tassen stond er weer een uitgebreid ontbijt voor ons klaar. Overvol de rekening betaald.

Niet goedkoop, maar zeker de moeite waard. We kregen zelfs nog wat korting, omdat we zo weinig aten…..???

Na een hartelijk afscheid op pad. Het was erg benauwd en behoorlijk bewolkt. Toen we even op weg waren,

begon het zelfs te druppen. Dat hadden we al lang niet meer meegemaakt. Het bleef gelukkig bij druppen, al

waren veel wegen wel nat. Goed opletten dus, want na zo’n droge tijd kan het dan spekglad zijn. De weg ging

door Abetone. Mooi, maar wel veel vrachtauto’s en de temperatuur daalde zowaar tot 18 graden. Brrrrrr. Vlak

voor Modena reden we al weer de bergen uit en de Povlakte op. Omdat dat nog steeds erg saai is, zijn we de

snelweg (E45) maar weer opgedoken. Bij Lago di Garda weer binnendoor gereden, maar daar was het erg druk

en weer flink heet. In Riva del Garda was wel wat bewolking, maar toen we onze weg richting Storo opdoken,

deed iemand serieus de kraan open. Het kwam met bakken uit de lucht en omdat we niets meer konden zien echt

IN een boom even geschuild. Na een paar minuten was het gelukkig weer droog, dus weer verder. Door een

prachtig gebied richting Storo en daarna richting Madonna di Campiglio. Dat was nog iets te ver voor vandaag,

dus in Tione di Trento in het parkhotel een kamer met garage gevonden. Na een biertje en de gebruikelijke

douche een pizza op het terras. Het werd zowaar wat fris ’s avonds.

woensdag 25 juli 2007 Tione di Trento – Lindau 394 km

Om 9:00 uur na het ontbijt vertrokken voor een ritje door de Alpen. Eerst naar Madonna di Campiglio, waar het

even zoeken was naar een weg om het centrum heen. Daarna via een prachtige weg (S328) weer verder, omlaag,

omhoog, omlaag etc. Onderweg nog even flink oponthoud, omdat een vrachtwagen en auto blijkbaar niet tegelijk

door een haarspeldbocht kunnen. Gelukkig was er alleen wat blikschade en nadat de auto onder de vrachtwagen

was uitgetrokken, konden we weer verder. De weg was BELLISIMA. Mooie bochten met uitzicht op het massief

van de Dolomiti met typerende pieken en veel minder verkeer over de Passo Palade. Daarna afgeslagen richting

de Passo di Resia en iets voor Resia nog even gestopt om bij een soort Imbiss onze laatste Italiaanse euro’s om te

zetten in een broodje worst en panini met spek. Natuurlijk ook een appeltje erbij, want die groeien in dit gebied

als kool. Het was prachtig weer: straalblauwe lucht met 25 graden. Vlak over de grens getankt en dada gezegd

tegen Bella Italia. Toen we om 16:00 uur in Sankt Anton am Arlberg aankwamen even een peukie gerookt en via

de panorama route (Albergt Pass) weer verder naar Lech. Achter Lech zorgde wegwerkzaamheden weer voor

een kwartier vertraging, maar de weg was er geweldig. Vlak bij de Bodensee op zoek naar een hotel, maar het

was daar erg druk. Onze vijfde poging om een slaapplaats te bemachtigen (in Lindau) was succesvol en na een

frisse douche in de Biergarten een lekkere schnitzel met bratkartoffeln soldaat gemaakt. Samen met wat obstler

en bier smaakte dat allemaal prima en hadden we de route van de dag erna nog een beetje aangepast.

donderdag 26 juli 2007 Lindau – Bullay 518 km

Na vertrek eerst langs de Bodensee en daarna richting het Schwarzwald. Ook prachtig. In Triberg kwamen we

weer langs ’s werelds grootste Koekoeksklok. Vorig jaar hebben we hier al in een scheur gelegen, dus dit jaar

hard lachend en “KOEKOEK” roepend langs gereden. In Offenburg zouden we eigenlijk de snelweg naar huis

nemen, maar omdat we genoeg tijd hadden zijn we daar de alternatieve route binnendoor opgedoken. In Kehl

vonden we wel een terrasje met parkeerplaats voor de motors. Alleen hadden ze daar die dag alleen……spaghetti

Bolgnaise. Johan had hier weer liever currywurst gegeten, maar dan had ie dat tenminste ook nog gehad deze

vakantie. Bij Strassbourg Frankrijk ingereden en na een stukje snelweg bij Hagenau binnendoor maar doorgaand

(via de 62) door de Vogezen gereden. Achter Bitche Duitsland weer ingereden en via de 41 en de 269 over de

Hunsrückhoghstrasse richting de Moesel gereden. Daarna de 327 en de 421 naar Zell am Mosel. Echt een super

route voor als je toch nog een beetje wilt opschieten. Om 18:20 uur kwamen we al bij Motor hotel het

Heksenhuis in Bullay aan. Tijdens de lunch hadden we al even gebeld voor een kamer, en dat was geen

probleem. Eerst een biertje en daarna gedoucht. ’s Avonds konden we natuurlijk mee eten en hier stond lasagna

op het menu. We komen maar niet van die pasta af. Voor de koffie naar het terras en daarna maar begonnen met

bieren. De rest van de gasten waren (zoals volgens ons redelijk gebruikelijk) alleen Hollanders en we kwamen

dus al snel aan de klets. Om een uur of 23:00 uur de kelderbar ingedoken en daar werd het gezellig. Tussen het

bier door nog even spoelen met Paul en Pien en pas om 3:00 uur de kelder pas weer uitgekropen en voor de

laatste keer in een vreemd bed gestapt.

vrijdag 27 juli 2007 Bullay – Heeze 352 km

Met moeite het bed uitgekropen en om 10:00 uur vertrokken. Deze keer Zumo gevraagd om ons zonder snelweg

via de snelste weg naar huis te brengen. De weg was schitterend, maar kon absoluut nooit de snelste zijn. Echt

ieniminie weggetjes door de bossen en het heuvelachtige Eiffelgebied. maar het was droog en aardig weer, al

hebben we wel even een truitje en de gewone handschoenen aangetrokken. Langs de Rursee en vlak voor

Simmerath bij een Imbiss alsnog curywurst mit pommes gegeten. Vandaar toch maar de snelweg opgedoken

voor het laatste stukje en om 16:00 uur kwamen we thuis aan.

Het waren 7.111 prachtige kilometers en 3 geweldige weken in La Bella Italia! Daar gaan we niet weer 5 jaar

mee wachten!!

Laatst aangepast (woensdag, 26 mei 2010 10:22)