Rota dos Vinhos 2009

dinsdag, 25 mei 2010 20:38 | Geschreven door Johan Dassen |

Holiday on a Harley 2009

Rota dos Vinhos

Naar het Zuiden en zon zien was dit jaar ons doel! Daarbij kwamen twee mogelijke

bestemmingen voor de zomer van 2009 bij ons op: Corsica en Sardinië of Noord Spanje en

Portugal. Toen we van Darryl en Helen begrepen dat zij in dezelfde periode met Mike en Lisa

een roadtrip door Noord Spanje en Portugal zouden maken en een “zonnige date” dus tot de

mogelijkheden behoorde, stond ons plan vast: Noord Spanje en Portugal! Tijdens de lange

avonden en weekenden van de winter 2008-2009 dus veel gelezen en boven michelin kaarten

gehangen en een mooie route uitgestippeld met maar liefst 2 plekken waar we onze Engelse

vrienden zouden gaan treffen. Eigenlijk wilden we op zaterdag 27 juni vertrekken, maar toen

we erachter kwamen dat het jaarlijkse feest in Haro, waar we (echt toevallig) wilden

kamperen en de avond van het feest zouden aankomen, zich juist overdag afspeelde, besloten

we dus maar een dagje eerder te vertrekken. We konden niet wachten tot het vrijdag 26 juni

2009 zou zijn. En niet (alleen) omdat we die dag 10 jaar “verkering” zouden hebben ;-)

Motoren nog even goed in orde laten maken en voorzien van nieuwe bandjes en ons zelf

voorzien van de nodige rijkleding die (als we dat zouden willen) wat lucht kan

doorlaten….we waren er helemaal klaar voor.

Vrijdag 26 juni Heeze – Sancerre 622 km

Stiekem hadden we donderdag (Johan ’s morgens naar zijn werk en Muriel ’s avonds na haar

werk) al 90 km gereden, zodat we nog even met onze mama’s konden eten en bijkletsen.

Onze papa’s waren zelf op motorvakantie, dus die zien we pas weer over een week of 3. Na

een lekker en gezellig diner en een goede nachtrust in Eijsden waren we om 8:30 uur klaar om

te vertrekken! Het was stralend mooi weer, dus dat kon niet beter. Na een klein stukje A2

door het centrum van Luik, bij de Boulangerie links de N63 op, bij de rotonde rechtdoor de

N4 op en bij de 3e friterie rechts de N89 op richting Bouillon (Franse grens). Om 10:30 uur

reden we Frankrijk al binnen (op welk moment Johan dan heel verontrust vraagt of WE ook

aan de paspoorten hebben gedacht ;-). De wegen, dorpjes en het landschap waren meteen

typisch Frans en dus erg leuk. In Vouziers even bij de E.Leclerc gestopt voor koffie en thee en

wat benzine voor onze kinders. Meteen ook maar even wat pain, fromage, jambon en

saucisson gekocht en na nog een uurtje rijden dit Franse feestje onder een Arc de Triomph

look-a-like in Chalon en Champagne opgegeten….in de zon werd het op dat moment nog in

het leer best warm. Daarna de snelweg opgedoken voor een km of 70 naar Troyes. Onze

getrainde ogen zagen dat in de verte wel heel donkere wolken aankwamen waaien en net op

tijd kunnen stoppen om onze regen outfits aan te trekken. En hoewel dat in de volle zon op de

parkeerplaats misschien wat belachelijk uitzeg, was dat maar goed ook, want het kwam even

later echt met BAKKEN uit de lucht! Na Troyes werd het gelukkig beter en nadat we in

Auxerre nog maar een keer hadden getankt, via een leuke weg doorgereden tot Sancerre: we

hebben gehoord dat ze daar lekkere witte wijn hebben…….. Al snel vonden we een aardig

hotel met garage voor Gerrit en Bertha en na de eerste 2 biertjes van deze trip en een

verfrissende douche, nog maar een biertje in de bar gedaan om even de bui af te

wachten……dit alles natuurlijk onder het genot van continu de grootste hits van Michael

Jackson: ja, hij is dood! Toen het droog werd even een wandelingetje door het stadje gemaakt

en bij een leuk restaurantje een flesje Sancerre (deze keer eens rosé) opengetrokken en lekker

gegeten. Rond 23:00 uur vielen de luiken echt dicht en dus maar braaf naar het mandje

gegaan.

Zaterdag 27 juni Sancerre – Garlin 578 km

Vroeg uit de veren, want er stond weer een pittige rit op het programma om zo Zuidelijk

mogelijk in Frankrijk te komen. Na een Frans ontbijtje de spullen weer opgepakt en om 8:40

uur weer met prachtig weer vertrokken. Eerst nog een stuk binnendoor en toen we voor zo’n

dikke 100 km bij Chateauroux even de snelweg opdoken, was het wel tijd voor koffie. Gerrit

en Bertha even volgegooid en met enige moeite koffie uit de automaat gehaald. Ook maar

meteen een stuk brood, kipfilet als beleg en een salade voor de lunch gescoord (dat

picknicken was ons goed bevallen) en tot Limoges snelweg gereden. Daarna was de weg

doorgaand, maar leuk slingerend. Op een P geluncht en weer verder. Het werd steeds warmer,

dus eerst alle luchtritsen opengeritst en bij het tanken in Bergerac zelfs de zomerjasje afgeritst

waardoor het net lijkt of je in t-shirt rijdt, maar welk bescherming behoudt, en dus ook met 33

graden nog erg aangenaam: LEKKER! Tegen 16:30 uur kwamen we al in Marmande aan, wat

we vandaag graag wilden bereiken, en dus de route van dag 3 al opgestart om nog een stuk

door te rijden. Die route was behoorlijk rechtdoor en dus wat saai, maar het schoot wel lekker

op! In Aire sur l’Adour vonden we geen slaapplaats met geschikte P voor de motoren, dus nog

een stukje door. Het sjieke hotel in Garlin werd het ook niet, want dat was wel erg prijzig,

maar 500 meter verderop lag een prima ** hotel met restaurant. Lekker gedoucht, want het

was heet, en daarna in de tuin bij het zwembadje zitten aperitieven/bieren. Heerlijk gegeten

(dat verdiende voor ons wel meer dan **) en op tijd het bedje opgezocht. Het was weer een

vermoeiende dag en morgen gaan we proberen de Pyreneeën over te steken en de Rioja streek

te bereiken.

Zondag 28 juni Garlin – Haro 428 km

Om 8:00 uur stonden wij fris en fruitig bij de ontbijtzaal voor koffie, thee, chocoladebroodjes,

brood met jam etc. Helaas was dat op zondagmorgen toch niet de bedoeling voor de

hotelbaas. Helaas voor hem dan, want wij wilden toch echt om 8:30 uur vertrekken: opstaan

dus en ontbijt voor ons maken! Enigszins met een ochtend humeur kwam de chef dus maar

naar beneden en werden wij toch voorzien van al het genoemde lekkers. Iets verlaat, maar nog

altijd voor 9:00 uur stapten we op: klaar om de Pyreneeën te overwinnen! Eerst begon onze

route nog een beetje saai, maar al snel slingerden we de bergen in. Bij de grens besloten we

een stukje tunnel te nemen in plaats van het kleine colletje over de top. Achter de tunnel

wachtte het mooie Spanje op ons en meteen achter de tunnel dus maar op een terrasje geploft

voor een kopje koffie. Men spreekt gelijk niets anders meer dan Spaans en dus begon het

taalavontuur, vooral toen Gerrit en Bertha overdonderd werden door de vele aandacht! Tegen

12:00 uur reden we daar weg om via wat grotere wegen door Jaca te rijden. Onderweg

kwamen we nog een flink kasteel tegen (in Javier) waar we een groot stuk stokbrood met

tortilla aten en een colaatje/watertje dronken. Het Monasterio de Leyre en de Hoz de Lumbier

hebben we maar overgeslagen: je moet iets bewaren voor een volgende keer! Rijdend over de

wegen wisten we weer wat wij zo leuk vonden aan Spanje: goede wegen, die vaak niet eens

op de kaart staan, waar je met ca. 100 km per uur overheen mag en kunt vlammen. Lekker

slingeren en mooie uitzichten zorgen hierbij voor veel plezier, terwijl je toch ook nog lekker

opschiet. In Puente la Reina maar weer eens getankt en bij de middeleeuwse brug, waarover

duizenden pelgrims al eeuwenlang hun pad richting Santiago lopen, een fotootje, slok water

en peuk gedaan. In El Ciego, midden in de Rioja, op zoek gegaan naar de Bodegas Muriel.

Wel gevonden, maar daar kwamen we er helaas achter dat ze daar geen rondleidingen deden.

Dus na de foto maar verder door de wijngaarden van de prachtige Rioja streek. Om 18:00 uur

reden we de camping in Haro op en nadat we een plekje hadden uitgezocht, snel onze

badkleding aangetrokken om even af te koelen in het zwembad. Daarna pas de tent opgezet en

een biertje gaan doen op het plein in Haro, waar het al volop feest was inclusief Spaanse

muziek en danseressen. Jammer genoeg speelden de weergoden niet mee, want het begon te

plenzen. Daardoor liepen de overvolle terrasjes leeg en heeft de band ook niet gespeeld. Wij

zijn na nog wat pinchos/patatas bravas en een biertje in een typisch Spaans tentje rond 23:30

uur onze tent ingedoken.

Maandag 29 juni Haro 0 km

Vandaag zijn we 7 jaar getrouwd en dat wilden we wel vieren tijdens het wijnfeest in Haro:

Batalla de vino! De wijn zou vloeien!

Vandaag weliswaar 0 km gereden, maar wel dik 12 km gelopen! Ook vandaag stond de

wekker al vroeg, want we wilden de Batalla de vino helemaal meemaken en dus moesten we

om 8:00 uur op pad naar het kerkje San Felices buiten Haro……enkele reis zo’n 6 km! Omdat

er op de camping niets te krijgen was en we onderweg niets tegenkwamen zonder ontbijt op

pad. De vele wandelaars in witte kleding gevolgd en na een pittige wandeling beklommen we

voor 9:00 uur de berg naar het kerkje, benieuwd wat ons te wachten stond. De wijn kwam op

dat moment al in een stroompje van de berg af: ze waren al flink begonnen. Bijna boven was

er geen ontkomen meer aan: wijnbuidels, supersoakers, verdelgingsverspreiders en emmers

vol met rode wijn werden van alle kanten op ons leeggespoten en gegooid! Binnen een mum

van tijd was alles en iedereen doorweekt en alles wat wit was werd paars! Boven was het een

heuse wijnorgie en de harmonietjes verhoogden de feestvreugde. Ook wij waren doorweekt en

paars en lachend keken we naar alles wat er om ons heen gebeurde. Ook onze inieminie

waterpistooltjes werden vrolijk gevuld,zodat we toch nog iets terug konden doen. Wat hier

gebeurde is met geen pen te omschrijven en moet je gewoon een keer hebben meegemaakt!

Op het moment dat we bijna opgedroogd waren, werd het tijd om de terugtocht te aanvaarden,

waarbij we nog een keer de volle lading kregen. Veel mensen waren toch met auto’s

(bekleding helemaal ingepakt voor de terugweg) en op de parkeerplaats werden na de Batallo

vele BBQ’s opgestookt. Veel getoeter onderweg van terugkerende auto’s, maar helaas geen

lift gekregen en na dus weer ruim 6 km teruglopen kwamen we net na 11:00 uur in het

centrum van Haro aan, waar we op een terrasje neerploften en eindelijk een broodje (jamon)

konden eten. En we zaten daar goed, want de optocht van alle bodegas/groepen kwam over

het plein: een paarse menigte lekker feestend en hossend het stadje in! De stoet ging naar het

Plaza del Toro, waar wij ook naartoe liepen. Daar mocht iedereen naar binnen en was het

wederom Spaans feest met veel mensen en muziek. Een aantal jonge stiertjes werden achter

elkaar de arena ingeleid, waar een grote groep (vooral jonge) mannen die stiertjes wat gek

probeerden te maken en spectaculaire acties probeerden uit te voeren: salto’s en sprongen van

de mannen en opgefokte, verbaasd uit hun ogen kijkende stiertjes waren het gevolg en het

publiek (inclusief twee Nederlanders) genoot! Om 14:00 uur hadden we wel genoeg gehad en

via de supermarkt naar de camping gelopen voor een welverdiende douche. De paarse kleding

linea recta de vuilnisbak in en het duurde even voordat we ons weer een beetje schoon

voelden. Daarna lekker bij het zwembad getut en de rode wijn uit onze poriën geweekt, een

paar biertjes gedaan op het campingterras en bij de tent lekker zitten lezen. ’s Avonds zitten

BBQen bij de tent met……….een flesje (of twee) rode wijn en nog op de uitnodiging van

onze Nederlandse buren om nóg een wijntje te komen drinken ingegaan. Lekker burgerlijk,

maar wel gezellig!

Dinsdag 30 juni Haro – Potes 277 km

Net na 8:00 uur onze slaapzakken al weer verlaten en langzaam onze spulletjes bij elkaar

geraapt. Daarna even een cappuccino en thee met een broodje met Spaanse jamon als ontbijt

en de verplichte telefoontjes naar kantoor gepleegd. Rond 10:30 uur reden we met weer

prachtig weer van de camping af. In Casalarreina was het even goed zoeken naar de weg,

want ze waren aan de brug die wij wilde nemen aan het werken. De route ging deels over

grotere wegen, maar ook over kleinere wegen. Met name de kleinere wegen waren slecht (en

dat waren we in Spanje niet gewend): veel kuilen en grind in de bochten maakten het moeilijk

sturen. We reden wel door prachtige gebieden en dat maakte dus veel goed. In Cervera de

Pisuerga het tweede deel van ons broodje jamon als lunch opgegeten met een slokje water op

een bankje langs de weg. Het versnellingspookje van Bertha was losgetrild, dus dat werd ook

meteen verholpen. Daarna reden we de Picos De Europa in en in Potes doken we linksaf naar

Fuente Dé, waar je met een kabelbaan naar boven kunt. De weg er naartoe is echt een

aanrader. Lekker slingeren over perfect asfalt: FANASTISCH! Misschien nog wel mooier dan

het uitzicht op de bergtoppen na het nemen van de kabelbaan, maar dat kan aan ons liggen. En

het aller-leukste is dat de weg doodloopt en je dus vrolijk die weg ook weer naar beneden mag

racen! Genoten dus. Tegen 18:00 uur vonden we een erg leuke camping net buiten Potes en in

dik een half uur de tent opgezet en meteen het zwembad ingedoken. Na een biertje op het

terras (gelukkig overdekt, want we kregen even een heftig buitje te verduren) hebben we ons

omgekleed en lekker (simpel maar goed) gegeten in het campingrestaurant. Daarna met een

biertje op het terras nog wat zitten lezen en bijtijds de tent ingerold.

Woensdag 1 juli Potes – Villamartin de la Abadia 415 km

Vast geslapen en de wekker was wel nodig, omdat het in de bergen anders wel erg lang duurt

voordat de zon op je tent staat te branden. Rustig opgestaan en alles weer opgepakt, met

tussendoor nog een klein ontbijtje. Om 9:30 uur begonnen we aan de rest van de route door de

Picos De Europa met weer geweldig weer. En wat voor route! Het begon schitterend met een

wat kleinere, maar goede weg door een soort gorge: een smalle vallei in de ruige rotspartijen

uitgeslepen door de rivier die we al slingerend volgden. Vervolgens weer wat groter en lekker

slingeren met prachtige uitzichten. In Cangas de Onis hadden Gerrit en Bertha dorst en dus

volgetankt. Weer verder via een kleinere weg Zuidwaarts weer echt DOOR de Picos. Iets

minder mooi dan het eerste stuk, maar nog steeds schitterend! Net na het colletje langs de weg

gestopt voor ons broodje. Weer verder kreeg Muur maar weer eens een aanvaring met een

wesp: een pijnlijke rode kin was het gevolg. Even wat gif uitpompen, smeerseltje erop, een

peuk om bij te komen en weer verder. Even van de route afgeweken om naar de Cuevas de

Valporquero te rijden. Daar toch maar besloten deze grotten niet binnen te gaan (300

traptreden vond Muur met haar rug met de dik 12 km nog goed in de benen niet zo’n

feestelijke idee), maar de route door de Hosas de Valporquero was eigenlijk al de moeite

waard. In Villablino nog maar een keer getankt en besloten na en half uurtje op zoek te gaan

naar een camping. De weg richting Ponferrada werd eigenlijk steeds minder mooi en ging

langs allerlei grote fabrieken: niet echt toeristisch. Met de Zumo kwamen we erachter dat

vlakbij Ponferrada wel een camping El Bierzo zou zijn, dus daar maar naartoe gereden. Een

nette camping met mooie plaatsen en sanitair, maar verder echt niets te doen! Gelukkig had

het vervallen gehucht wel een supermarktje (na goed zoeken) en daar wat inkopen gedaan:

bier, worstjes, witte bonen in tomatensaus en brood. Een cappuccino en thee als toetje en

heerlijk zitten relaxen. Morgen naar de oceaan!!

Donderdag 2 juli Villamartin de la Abadia – Baiano 303 km

Ook vandaag weer op tijd uit de veren en nadat we al onze spulletjes bij elkaar hadden

gezocht en gepakt, heeft Johan een ontbijtje kunnen scoren bij het restaurant dat nu wel open

was (?): geroosterd brood met tomaat, olie en zout……super! Om 9:30 uur (we vergeten het

bijna te vermelden: weer met prachtig weer) reden we de camping af en al snel ging de route

weer de bergen in. Ditmaal de bergen van de Serra do Eixe en na A Rúa de Serra de San

Mameda. Onze route ging lekker slingerend berg op, berg af, langs de vele stuwmeren en

riviertjes en natuurlijk weer wijngaarden! Schitterend gewoon. Met de jasjes afgeritst werd

het zelfs een beetje fris in de bergen en in Castro Caldelas in het zonnetje opgewarmd met een

flinke bak koffie en thee met een stukje cake erbij (waar Johan vernam dat ze met twee

spellen genomineerd zijn voor speelgoed van het jaar!). Daarna in Cortegada gestopt voor

WEER een broodje jamon (fijn, restaurantjes zonder menu en als dat in het Spaans dan een

van de weinige dingen is die je kunt bestellen). Rond 17:00 uur reden we de camping in

Baiona op en nadat we alles weer in een behoorlijk tempo hadden opgezet een flinke plons

(Johan via de glijbaan) in het zwembad gemaakt. Daarna met een paar flinke glazen bier en de

ondergaande zon in onze smoeltjes zitten aperitieven op het campingterras aan zee en lekker

bij de tent varkenspiesen met salade gegeten.

Vrijdag 3 juli Baiano – Santiago – Baiano 237 km

Lekker rustig opgestaan, want vandaag zou een relax/stranddag worden. Uitgebreid zitten

ontbijten en kantoren gebeld. Helaas was het weer niet zo geweldig en er kwamen steeds meer

wolken aan. De plannen omgegooid omdat dit niet echt een lekker stranddagje zou worden en

vandaag richting Santiago gereden. Recht door Vigo en na een klein stukje snelweg weer

binnendoor gaan rijden, maar dat schoot echt niet op. Toen we in Pontevedra ook nog

moesten wachten voor een of andere demonstratie met veel ME besloten we de rest toch maar

via de snelweg te doen. Toen we daar net op zaten begon het serieus te miezeren en dus bij

het tanken ook maar de regenpakken weer eens tevoorschijn gehaald. Onderweg kwamen we

nog onze 4 Engelse vrienden tegen op hun weg naar Baiano en even flink gezwaaid. In

Santiago snel een parkeerplaats gevonden en naar de Kathedraal gelopen. Het was weer even

droog, dus eerst nog op een terrasje gezeten en daarna de kerk bekeken. Niet zo heel

bijzonder, al zal dat een ander gevoel geven als je er zoals vele pelgrims helemaal naartoe

bent gelopen. Toen we de kerk uitkwamen, regende het weer flink, dus in vol ornaat weer

teruggereden. Nog gestopt bij de HD dealer in Vigo en Johan scoorde nog een t-shirt en een

chapterpin. Laatste stukje naar de camping gereden, waar we werden verwelkomd door Darryl

& Helen en Mike & Lisa. Natuurlijk eerst een drankje samen op het terras gedaan en daarna

samen heerlijke tapas in het campingrestaurant gegeten. Met een stevige voorraad drank naar

de stacaravan van de Engelsen gegaan, waarmee we de avond wel goed doorkwamen. Tegen

2:00 uur de tent ingerold en het trieste nieuws van Ed van Bockhoven per sms moeten

vernemen. Toch maar goed geslapen.

Zaterdag 4 juli Baiano 0 km

Tegen 8:30 uur opgestaan en eerst een hoognodig wasje gedaan. Om 10:00 uur zaten we met

zijn allen bij de stacaravan aan het ontbijt. Lisa had bacon and eggs gebakken en natuurlijk

ook een paar worstjes en witte bonen in tomatensaus erbij……dat hoort zo volgens de

Engelsen. Daarna het leuke stadje Baiano ingewandeld en op het terras van een Bikerbar een

biertje gedronken. Onze wandeling ging vervolgens door het oude fort, waar tegenwoordig

een nieuwe parador in huist, en de kleine winkelstraatjes. Op een terras op een leuk pleintje

lekkere visjes gegeten en teruggelopen naar de camping en op het strand beland. Na nog maar

een biertje richting campingrestaurant gegaan en rond 23:30 uur was het feestje wel op en

onze slaapzakjes ingedoken. Het was een lekker relaxed dagje met gelukkig niet al te veel

alcohol (???), maar wel veel zon!!!

Zondag 5 juli Baiano – Mesao frio 303 km

Om 7:30 uur opgestaan om alles weer op te ruimen en op te pakken, want vandaag wacht het

avontuur in Portugal op ons. Het weer was helaas weer stukken minder en het begon zelfs een

beetje te fiezelen toen we weer bij de caravan aan ons ontbijtje zaten. Toen we tegen 10:00

uur afscheid (voor even) namen en vertrokken leek het na die ene donkere wolk beter te

worden en dus zo vertrokken. Het eerste stuk ging langs de kust en nadat we een stukje

landinwaarts langs de Rio Mino hadden gereden, deze rivier overgestoken en zo in Portugal

beland. Af en toe fiezelde het wel wat, maar in Portugal begon dat toch echt op serieuze regen

te lijken en dus de regenpakjes weer tevoorschijn moeten halen. Ondanks de lage bewolking

zagen we wel dat Portugal erg mooi was. Maar ook onverwacht erg groen en dan is die regen

natuurlijk weer niet zo verwonderlijk. Dachten we overigens dat Frankrijk en Spanje veel

wijngaarden hadden, dit gebied van Portugal leek wel een grote wijngaard en het bleek dat we

een heel stuk van de Ruta do vinhos verdes volgden. Vlakbij Braga naar Bom Jesus gereden:

ook voor de niet gelovigen onder ons de moeite waard! Met het treintje uit 1800 nog wat

omhoog gegaan en een kop koffie gedronken en sanitaire stop gemaakt. Op dat moment

kwam de kerk net uit en Muur leek in de rij voor het toilet tussen de Portugese vrouwtjes wel

een reus. Het kerkje (veel mooier dan de grote kerk in Santiago) bezocht en via de trappen

(van de 3 deugden, 5 zintuigen en langs de kapellen met uitbeeldingen van de laatste dagen

van Jesus) weer naar beneden gewandeld. Het klaarde wat op en dus pakjes weer uit en

verder. Af en toe nog een drup, maar voornamelijk geluk gehad door de donkere wolken

rechts en links te passeren. Vanaf Amarante schitterend de Rio Tamego gevolgd en bij een

tankstation een donutje als lunch genuttigd. Weer verder en vanaf Entre-os-rios (waar dus 2

rivieren bij elkaar komen) de Rio Douro gaan volgen, althans die richting, want soms gingen

we met de route weer wat landinwaarts en dan hadden we weer prachtige uitzichten over de

Rio Douro en het omliggende gebied. SCHITTEREND!!!! Elke zichzelf respecterende

motorrijder zou hier eens naartoe moeten! Vlak buiten Mesao frio lag de Pousada Solar da

Rede: een mooi landwijnhuis op een van de heuvels met een adembenemend uitzicht over de

Rio Douro. Mooie, sjieke kamer en na de douche het schoonste en netste shirtje aangetrokken

en sjiek gedineerd in het restaurant met port als aperitief en wijn van de eigen wijngaard en de

hele mik-mak. Heerlijk die luxe voor 1 avond en nacht.

Maandag 6 juli Mesao frio – Meruge 180 km

Iets over 9:00 uur gingen we naar beneden voor een heerlijk ontbijtbuffet met lekker vers

fruit. Daarna onze kledingtassen gepakt en voor het landhuis op de motoren gebonden. Om

10:00 uur verlieten we de Pousada voor een klein stukje langs de Rio Douro tot aan Peso da

Regua waar volgens de capitoolgids het Casa do Douro lag, wat wel de moeite waard zou

zijn. Na even zoeken de motoren geparkeerd en het Casa bezocht van waaruit al heel lang alle

port verscheept wordt. Aangezien er in het gebouw nog steeds gewerkt wordt, mochten we

wel de gebrandschilderde ramen bekijken, maar de rest van het huis was niet toegankelijk

voor het publiek. Ondanks dat de ramen heel mooi waren, was dit dus toch een beetje een

tegenvaller. Iets over 11:00 uur stapten we dus maar weer op voor een mooi ritje door de

wijngaarden en langs rivieren richting het oude klooster uit de 12e eeuw Sao Joao de Tarouca.

Nadat we de indrukwekkende ruïne in de schitterende omgeving even bekeken hadden nog

iets gedronken op een mini terrasje en weer verder via de N226 richting Trancoso. Het weer

was trouwens weer prima: lekker zonnig met 25 graden. Rond 14:00 uur even gestopt bij een

tankstation voor een boterhammetje met ham, worst, pepertjes en god weet wat er nog

allemaal op zat. Het was in ieder geval lekker! De laatste 50 km gingen via de N17 naar Seia

waar we een kleinere weg namen naar Meruge. Daar ligt camping Toca da Raposa van een

zeer vriendelijk Belgisch koppel die zich voornamelijk op motorrijders richt. Even snel de

tent opgezet en rond 17:00 uur lag Muur al in het zwembad. Johan doet er altijd iets langer

over voordat hij erin ligt, maar na 5 minuten op de kant met de beentjes in het water nam hij

toch ook maar de grote stap om koppie onder te gaan. Lekker! Na enkele flesjes Superbock

(lekker Portugees pilsje) stond om ca. 20:30 uur het eten klaar. Wij zaten aan tafel met Johan

en Corrie (een ander Nederlands stel dat op de camping verblijft) en gezellig de hele avond

reiservaringen en sterke verhalen uitgewisseld. Rond 23:30 uur lekker het bedje ingedoken.

Het was flink afgekoeld, dus voor de zekerheid maar weer eens de 2 slaapzakken aan elkaar

geritst en goed tegen elkaar aangekropen.

Dinsdag 7 juli Meruge 13 km

Rond 9:00 uur uit de tent gerold en nadat Johan met kantoor had gebeld, zaten we rond 10:00

uur heerlijk relaxed aan het ontbijt in het zonnetje. Daar besloten we vandaag een tutdag in te

lassen en niet naar de Romeinse opgravingen bij Coimbra te gaan: we komen hier vast nog

eens terug en dan gaan we dat zeker doen. Dus lekker lang koffie zitten drinken en wat

geplonsd. Tot 12:00 uur in het zonnetje en daarna bij de tent heerlijk in de schaduw wat zitten

lezen en zo. Complete rust…….totdat Helen rond 14:00 uur belde met de mededeling dat ze

echt vlakbij waren maar geen idee hadden hoe ze nu op de camping moesten belanden. Na

wat uitleg vonden ze het uiteindelijk natuurlijk toch en na hun eerste biertje konden ze hun

opgezette tent en caravannetje inspecteren. Darryl bleef lekker bij het zwembad (of was het

toch de bar die het hem deed?) en met de rest boodschappen gaan doen voor een gezamenlijke

BBQ. Daarna nog even plonzen en/of douchen en met zijn allen op het terras gezellig zitten

bieren. BBQ aangestoken en heerlijk gegeten (waarbij gezegd moet worden dat de camping

daarbij erg gastvrij en behulpzaam was: gewoon op hun terras, met hun BBQ en alles wat we

nodig hadden konden we lenen……dus wij hebben lekker de drankjes koel van de bar besteld

en zo was iedereen tevreden!). Het was een heerlijke gezellige avond en ook alle honden en

katten hebben uiteindelijk van de restjes mogen meegenieten. Langzaam haakten de Engelsen

af en bleven we met Mike over. Tegen 00:00 uur hielden we het ook maar voor gezien:

morgen weer een lange dag naar Lisboa.

Woensdag 8 juli Meruge – Cascais 401 km

Tegen 9:00 uur hadden we de tent, kleding en alle kampeerspullen al weer ingepakt naast de

motor staan en waren we klaar voor het ontbijtje op de camping. Dat kost trouwens € 4,= p.p.

dus daar kun je zelf niet voor gaan prutsten natuurlijk. Misschien is dat ook wel meteen het

nadeel van een motorcamping: alles wordt voor je geregeld en het is allemaal veel te gezellig

om niet mee te doen. Maar dan ben je wel weer ff toe aan “quality time for 2”. Maar goed: na

het ontbijt van iedereen afscheid genomen (see you in August op de SOFER) en de zooi weer

op de motor gebonden. Het was uiteindelijk toch pas 10:15 uur voordat we echt door Mieke

en Joost (campingeigenaren) werden uitgezwaaid: tot een volgende keer, want op dit

prachtige plekje komen we zeker een keer terug. AANRADER!! Flink het gas erop gezet om

een beetje in de buurt van Lisboa uit te kunnen komen. Onze route slingerde zich door de

westvleugel van de Serra da Estrella en was schitterend. De kwaliteit van de wegen was

meestal redelijk, maar af en toe zakte het af naar niveautje Ardennen. Daardoor was het dus

goed oppassen voor grind en kuilen in of net achter de bocht. De vergezichten over kilometers

lange dalen maakte echter alles weer goed. Doordat de wegen een stuk kleiner waren dan

gewend, schoot het niet zo heel erg op. Toen we Fatima bereikten was het al 15:00 uur en

moesten we nog ongeveer 300 km tot de eindbestemming. Toch maar even de motor op een P

geplaatst en even het plein en de kerk bekeken. Het plein is ongeveer twee keer het formaat

van het Sint Pieterplein in Rome en als boetedoening gaan vele pelgrims er op hun knieën

overheen………..we hebben veel respect voor pelgrims, maar om nu op je knietjes meer dan

200 meter af te leggen……ach, ieder zijn ding. Iets na 16:00 uur stapten we weer op voor het

laatste stuk via de snelweg en om 17:55 uur stonden we voor de HD dealer van Lisboa in

Sintra. Daar snel een shirtje gescoord en een litertje olie voor Gerrit en via de plaatselijke

kustweg (schitterend) door naar Cascais, waar we al snel de camping vonden. In recordtijd

alles opgebouwd en nog in het motorkloffie bij het campingrestaurant een lokale specialiteit

met natte rijst en schelpdieren gegeten. Dit samen met een flesje sprankelende witte wijn uit

Noord Portugal maakte het wel weer een feestmaal. Op het terras (vlak naast onze tent) waren

ze druk bezig om de jeugd te entertainen met een karaoke show. Het kostte wat moeite om

Muur van het podium af te houden, maar dat lukte en we lagen lekker om 23:00 uur in de

tent…..en de karaoke was ook net beëindigd.

Donderdag 9 juli Cascais – Lisboa - Cascais 87 km

Rustig bij de tent ontbeten en een route in de Zumo uitgezet om Lisboa centrum te bereiken.

Na 11:00 uur vertrokken en na een stukje langs de kustlijn een klein stukje snelweg om de

stad in te komen. Tunneltje en daarna eraf en opeens sta je dan in hartje Lisboa op het Praca

Marques de Pombal. Eerst naar de Elevador en langs het Castelo gereden op zoek naar een

parkeergarage. Dat lukte op het Praca da Figuera. Het viel meteen op dat Lisboa een mooie,

gezellige stad is. Naar de Elevador da Santa Justa was een korte wandeling en met de oude lift

naar boven voor een mooi uitzicht. Verder gewandeld naar het Praca do Comercio en na een

drankje de toeristische open bus gepakt om net iets meer te zien van deze mooie stad. In

Belem bij de Torre uitgestapt en deze bezocht, met weer mooie uitzichten. In die buurt

kwamen we veel groepjes tegen met zwarte hard rock shirtjes. Zou er iets te doen zijn? Weer

verder naar het Mosteiro dos Jeronimus: erg mooi voormalig klooster met kerk en het graf van

Vasco da Gama. Met de bus weer terug de stad in en bij het Hard Rock café gaan eten: altijd

leuk! Daar werd ons door de vriendelijke serveerster verteld dat er die avond een festival was

met Metellica als afsluiter en dat er nog kaartjes zouden zijn. Dat zou natuurlijk wel erg leuk

zijn, want die wilden we al een tijdje best eens live zien spelen. De serveerster legde uit waar

het was en daar maar eens heen gereden om te kijken of we de motoren daar goed konden

parkeren en of er inderdaad nog kaartjes waren. En dat was alle twee het geval, dus tegen

21:00 uur liepen we dan ook grote festivalterrein op. Dachten we ons voor Metellica

misschien wat te moeten haasten, dat was niet het geval: Metellica zou pas om 23:30 uur

beginnen! Eerst dus wat rondgewandeld en wat andere muziek in de verschillende tenten

beluisterd. Om 22:30 uur naar het hoofdpodium gegaan waar Slipknot nog flink bezig was.

Die kregen de sfeer er zeer goed in bij het grote publiek. Nog wat verder naar voren kunnen

lopen en daar stonden we goed tussen al die kleine Portugeesjes. Een retestrakke show met

licht, vuurwerk en alles erop en eraan mogen meemaken. Het publiek deed weer goed mee en

daar kunnen we in Nederland nog wel iets van leren. Het leek erop dat Metellica hierdoor nog

meer energie kreeg en het was in een woord fantastisch: blij dat we dit eindelijk eens hebben

kunnen zien. Na afloop met de motor weer naar de camping gereden, wat gelukkig vlotjes

zonder oponthoud verliep. Om3:00 uur met een ervaring rijker lagen we in onze tent. Lisboa

zal ook zeker door dit concert een speciale herinnering voor ons blijven!

Vrijdag 10 juli Cascais – Serrada do Penedo 351 km

Rond 9:30 uur toch al uit de veren en na een snel wasje en ontbijtje alles in een rap tempo

ingepakt. Iets over 11:00 uur reden we de camping af richting Estoril en over de brug van

Lisboa naar Cristo Rei, het grote Jesusbeeld dat Lisboa bekijkt vanaf de overkant van de

rivier. Even een fotootje en sigaretje en weer verder Zuidwaarts richting Setubal. We reden

door het nationale park Arrabida, dat ons schitterende vergezichten bood over kustlijn en

oceaan. Vanaf Setubal namen we een grotere doorgaande weg naar Coruche: weer richting het

Noorden, dus de terugreis was nu officieel ingezet. Langs de weg een leuk plekje gevonden

om onze broodjes op te eten. Daarna bleef de weg redelijk groot waardoor we lekker

opschoten. De natuur waar we doorheen reden was echter heel mooi, waardoor het zeker geen

saaie rit was. Vlak voor Vila de Rei doken we een klein weggetje op dat meer de heuvels

inging. De heuvels werden bergen, de dorpen werden gehuchten en de mais- en

tomatenvelden werden weer olijf- en wijngaarden. We hadden graag nog een nachtje bij Joost

en Mieke op de motorcamping doorgebracht, maar dat was jammer genoeg door het wat

verlate vertrek niet te halen. Iets voor Serta besloten we een hotelletje of camping te gaan

zoeken. Met hulp van de Zumo vonden we een hotel dat iets van onze route in Serrada do

Penedo lag: Hotel Verandas do Zezere. Klonk goed en dat was het ook: prachtig uitzicht over

het dal van de Rio Zezere. ’s Avonds in het ietwat sjieke, maar niet echt gezellige restaurant

gegeten en op tijd naar bedje.

Zaterdag 11 juli Serrada do Penedo – Vila Flor 393 km

In het hotel rustig ontbeten, genietend van het uitzicht. Om 9:15 uur reden we weg en een

uurtje later startten we onze oorspronkelijke route in Orvalho. Dat begon meteen weer

schitterend. Langzaam weer richting de Serra da Estrella gereden en op het hoogste punt van

Portugal (Torre) een broodje gegeten en zelfs daar was het nog lekker warm. Verder door dit

schitterende gebergte via Monteigas naar Guarda gereden. Via weer een schitterende route

verder richting de Rio Douro. West daarvan ligt Portugal en Oost Spanje. Omdat we nog geen

afscheid van Portugal wilden nemen, hielden wij dus links/West aan. In Torre de Moncorvo

vonden we het eigenlijk wel tijd worden om een slaapplaats te zoeken, liefst met

zwemmogelijkheden, want het was sinds de middag wel erg warm geworden. Weer met hulp

va Zumo wisten we dat er vlakbij Vila Flor een camping moest liggen volgens het kaartje aan

een watertje en dus kans op een plons. Dus iets van de route af en om 18:00 uur reden we de

Municipal camping op. Het was een soort natuurpark met veel rotsen en (al dan niet) stenen

bankjes waar je een plekje tussen mocht zoeken. Het duurde ff (en een rolpartij van Johan en

Bertha in het zand) voor we een geschikt plekje vonden……maar met eigen stenen tafel en

bankjes! Snel de zwempakjes aan, want je mocht gratis gebruik maken van het naastgelegen

zwembad. Lekker afgekoeld en daarna de tent opgezet en bij de tent gegeten: broodjes worst

van ons eigen grilletje met sla met tomaten: lekker! Dit alles werd vakkundig weggespoeld

met was plaatselijke heerlijke rode wijn en na de cappuccino en thee de tent weer ingedoken

voor een goede nachtrust. Dromen van de geweldige route van vandaag.

Zondag 12 juli Vila Flor – Vera de Moncayo 575 km

Om 8 :00 uur dreven we al bijna de tent uit en na een kattewasje en een kopje thee/cappuccino

en een broodje de tent en alle spulletjes maar weer eens opgeruimd. Rond 9:30 uur reden we

al van de camping af en zochten we snel weer onze geplande route op. Tot aan Mogadouro

was de weg erg leuk. Bij Miranda do Douro verlieten we dan met wat tegenzin toch maar het

mooie en leuke Portugal. OBRIGADO! Hier komen we zeker nog een keer terug! De

temperatuur was inmiddels gestegen naar dik 37 graden en onze route ging groot over de

A11/N122 via Zamora en Valladolid richting Soria. Veel wegen gingen behoorlijk rechtdoor

het mooie dal van het dal van de Duero (zoals de Douro dus in Spanje heet). Volgens ons zit

er iets in het water van deze rivier dat goed is voor wijngaarden, want ook hier barstte het

ervan. De weg, ook wel Autovista del Duero genoemd, ging vaak op zijn Amerikaans

kaarsrecht door dit gebied. In Zamora even onder een boompje een broodje gegeten en weer

verder. Tegen 19:00 uur Spaanse tijd reden we Tarazona binnen, onze geplande eindplaats

van deze dag. Iets later vonden we in het kleine dorpje Vera de Moncayo een camping waar

we eerst een liter bier achterover hebben gegooid om de hitte van deze dag een beetje weg te

spoelen. Daarna de tent opgebouwd tussen een aantal enorme mierenhopen en bij het

campingbarretje (na een lekkere douche) een lekkere entrecote met frietjes en sla gegeten.

Nog een paar biertjes gedaan met een Engels koppel dat tegenwoordig in Spanje woont: een

van de andere 3 gasten op de camping. Om 1:30 uur toch maar weer de tent ingekropen.

Maandag 13 juli Vera de Moncayo – Pueblo de Isabena 364 km

De wekker stond weliswaar om 7:30 uur, maar daarvoor brandde de zon al flink op de

tent…….gister toch het Oost-West, zon op – zon onder ritueel niet helemaal goed

uitgevoerd….. Alles opgepakt en voor 9:30 uur reden we met alleen een kopje

thee/cappuccino achter de kiezen al weer weg. Het eerste stuk was lekker fris en schoot prima

op. Na 75 km in Ejea op een terrasje een heel assortiment zoete broodjes als verlaat ontbijt

gegeten. De weg werd daarna klein en hobbelig! Even van de route af (weer via een megahobbel

weg, dus rustig aan) naar het Monasterio de San Juan de la Pena. Het oude klooster is

onder een overhellende rots gebouwd. Dit moois even goed bekeken en via een gelukkig wat

betere weg naar Jaca, waar we onze route weer oppikten. Een stukje achter Jaca echt de

Pyreneeën in Noordelijke richting ingedoken en in Biescas een mooie (maar weer zeer

hobbelige) weg weer in Oostelijke richting genomen. Weer een schitterend gebied en de

dorpjes Gavin en Broto zagen er erg leuk uit. Via Ainsa en Campo het natuurgebied van de

Valle de Isabena ingereden via weer stukken kleinere, hobbelige, maar mooie weggetjes.

Vlakbij Roda de Isabena in Pueblo de Isabena de op motorcampings.eu aanbevolen camping

gevonden. Zeer mooie camping, maar eigenlijk heeft deze camping niets met motorrijders te

maken. Plekje gezocht en eerst een plons genomen in het mooie zwembad. Het was vandaag

nl. weer erg warm geweest, vooral in de dalen, en na al het gehobbel was dit wel even lekker

relaxen. De tent opgezet en na een douche lekker op het terras gegeten. Veel Hollanders,

Belgen en Duitsers en naar onze mening een goede ANWB camping. Niet wat wij ervan

verwacht hadden, omdat we de camping dus via motorcampings.eu hadden gevonden. Dus na

het eten met kaart, Zumo en wat telefonische hulp van Jo (voor het adres en

weersvoorspellingen aan de andere kant van de Pyreneeën) de route terug wat veranderd en

het plan opgevat om morgen naar (echte) motorcamping Rendez Vous in Lunas te rijden i.p.v.

hier te blijven. Nog een afzakkertje op het terras (wat overigens echt wel gezellig was met de

opening van het cocktailbarretje) en het luchtbedje opgezocht.

Dinsdag 14 juli Pueblo de Isabena – Lunas 437 km

Redelijk vroeg opgestaan om de tent maar weer eens in te pakken en te vertrekken voor onze

rit door de Pyreneeën. Het was nog wat frisjes en er vielen zelfs een paar druppeltjes uit de

wolken. Toch maar eigenwijs met afgeritste jasjes onze rit vervolgd, maar aan de andere kant

toch iets dikker aangekleed en na een kopje koffie weer verder. De rit was leuk, maar door de

vele wegwerkzaamheden duurde het allemaal toch iets langer dan verwacht. Achter de bergen

de snelweg opgedoken richting Toulouse en Albi, waar we via een D weg richting Lunas

reden. De eerste 70 km waren nog redelijk saai, de laatste 50 km naar Lunas maakte echter

weer veel goed. Tegen 17:00 uur kwamen we toch al weer aan op de motorcamping Rendez

Vous, waar we met een pot bier hartelijk werden ontvangen. Na nog maar een biertje en nog

maar eentje……(ja, dit is weer de sfeer die wij zoeken) even snel de tent opgezet en nog net

op tijd (volgens onze maatstaven dan) voor het 3 gangen diner. Daarna met Munt (eigenaar)

en Dizzy nog een paar biertjes gedaan en de tent net op tijd opgezocht: we lagen goed en wel

in bed toen een hevig onweer losbarstte. Natuurlijk toch weer goed geslapen.

Woensdag 15 juli Lunas 3 km

Rond 7:30 uur klonk (blijkbaar volgens traditie) Jimmy Hendrix’s All along the watchtower

keihard over de camping. Johan werd er niet eens echt wakker van en dus nog maar een dik

uur of zo doorgeslapen. Vandaag zou maar weer eens een echte tutdag worden, dus wij

hadden geen haast. Rustig opgestaan en een ontbijtje bij Annabel gegeten. Het was weer

zonnig met af en toe een wolkje. Een prima dag dus om een beetje bij het zwembad te hangen

en lekker te lezen en te doezelen. Heerlijk! Af en toe een plons om af te koelen, later een

drankje en broodje en (nadat Johan nog even sigaretjes in het dorp was gaan halen) nog later

de eerste biertjes. Deze keer 20:00 uur wel echt gehaald en weer genoten van een uitgebreid

diner. Daarna nog wat aan tafel met de andere Nederlanders zitten kletsen en later de bar maar

weer opgezocht. Na de nodige biertjes en gesprekken met Dizzy, Annabel, Munt, Elfriede,

een Noors koppel en wat Engelsen die pas om 00:00 uur aan kwamen waaien de tent

ingedoken voor de laatste nacht op het luchtbedje. Super relaxed dagje!

Donderdag 16 juli Lunas – Villefranche 429 km

’s Morgens na het ontbijt moest Johan eerst nog even langs de pinautomaat zodat we al onze

schulden aan Rendez Vous konden aflossen. Daardoor waren we iets verlaat, maar tegen

10:30 uur reden we toch echt van de camping af. Ook dit is een echte aanrader voor

motorrijders! Onze route ging eerst via een leuke weg richting de brug van Millau en daarna

door de prachtige Gorge du Tarn. Daarna werd de weg groter, maar de omgeving in het

Centraal Massief is de moeite waard. Nadat we in Lyon een flinke file voor onze banden

kregen, reden we net voor 18:00 uur Villefranche in het Beaujolais gebied binnen. Het hotel

was voor ons geboekt door Philippe (Franse collega van Johan) en na een snelle douche en

omkleden kwam Philippe ons halen voor een heerlijk, typisch Frans uitgebreid diner bij hun

thuis. Het werd dus een 5 gangen diner en erg gezellig! Rond middernacht werden we weer

naar ons hotelletje gebracht en lekker geslapen.

Vrijdag 17 juli Villefranche – Eijsden 671 km

Vandaag stond alleen snelweg op het programma: we moesten toch een keer naar huis! De

weersvoorspellingen waren bagger, maar we hadden enorm geluk en het schoot echt super op.

Af en toe stoppen om te tanken en wat te drinken en eten, maar rond 16:00 uur kwamen we al

weer heelhuids in Nederland aan. Eerste afslag om bij de ouders van Muur te landen. Daar

met papa’s en mama’s alle verhalen verteld en gezellig in het dorp een hapje gegeten en een

ijsje toe!

Zaterdag 18 juli Eijsden – Heeze 95 km

Ook deze slaapplaats was weer prima en het ontbijt stond ook weer netjes voor ons klaar.

Lekker rustig aan en het laatste stukje naar huis gereden. Zooi eraf en de eerste was ingezet.

Benieuwd als we waren, ’s middags toch maar even naar de bouwplaats van onze

wagenbouwersgroep van de Brabantse dag: daar begonnen ze net aan het bier, dus daar

hebben we maar weer vrolijk aan meegedaan. Kan me een slechtere manier bedenken om

deze prachtvakantie af te sluiten.

Dit was ons avontuur van de zomervakantie van 2009. Prachtige ritten, leuke slaapplaatsen,

mooi weer, indrukwekkende bezienswaardigheden, aardige mensen ontmoet, veel leuke

dingen en natuurlijk weer wat mooie ervaringen met onze Engelse vrienden mogen delen!

Geen problemen, geen ziektes, geen panne, geen gezeur: zo moet het zijn!

Johan, Muriel, Gerrit en Bertha.

Laatst aangepast (woensdag, 26 mei 2010 11:15)